سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین کنفرانس منطقه ای تغییر اقلیم

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

سیدمهدی امینی نسب – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده منابع طب

چکیده:

یکی از موضوعاتی که امروزه در دنیا با آن مواجه ایم ، خروج گازهای گلخانه ای بوده که علت اصلی آن گرم شدن جهانی هوا می باشد. با تخریب خاک رژین آب و هوایی جهان دچار تغییراتی می گردد. دوران های بحرانی آب و هوائی بیان میدارد که رابطه ای میان تخریب خاک و اثر گازهای گلخانه ای وجود دارد. برآورد شده است که در کل دنیا، ۵۶۲میلیون هکتار از اراضی کشاروزی و ۶۸۵ میلیون هکتار از اراضی مرتعی، تحت شرایط تخریب خاک قرار دارند. غلظت دی اکسید کربن اتمسفر در دوران قبل از صنعتی شدن PPM 280 بوده که درسال ۱۹۶۵ به ۳۶۵ PPM رسیده و بعد از آن بطور پیوسته با نسبت ۰/۵ درصد در هر سال افزایش داشته است. در سالهای ۱۹۹۸-۱۸۰۰ ازکل میزان کربن منتشر شده به اتمسفر، حدود ۲۵pg در نتیجه فرسایش و ۵۵ pg در نتیجه شخم و کشت و زرع تخمین زده شده است. و برای کل خاک این رقم خروجی به اتسمفر حدود ۸۰pg بوده است. اگرچه فرایندهای کشاورزی منبع اصلی غنای کربن اتسمفری نیستند ولی بعنوان منبع مهمی بشمار می روند. قابلیت تجزیه کربن آلی خاک (SOC) در خاکهای زراعی جهان حدود ۰/۴۳-۰/۵۷ pg C/YR می باشد که ۰/۰۸-۰/۱۲ آن از طریق کنترل فرسایش خاک، ۰/۰۳-۰/۰۲ آن از طریق احیاء خاک ، ۰/۱۷۵-۰/۰۱۵ از طریق زراعت حفاظتی و مدیریت بقایای گیاهی و ۰/۲۴-۰/۱۸ آن از طریق بهسازی سیستم های زراعی – تولیدی تحت مدیریت قرار می گیرند. لذا مدیریت مطلوب خاک، می تواند یکی از راه های کاهش گرم شدن جهانی هوا محسوب گردد.
برخی از راهکارهای پیشنهادی بدین منظور عبارتند از :
۱ـ جنگل کاری و مدیریت پوشش های گیاهی ۲ـ احیاء خاکهای شور، آلوده و فاقد مواد مغذی ۳ـ زراعت حفاظتی ، استفاده از بقایای گیاهی بعنوان مالچ ۴ـ استفاده معقولانه از کودها و مدیریت تلفیقی مواد مغذی مربوط به آن ۵ـ دقت در زراعت یا مدیریت ویژه خاک منطقه مورد نظر ۶ـ توجه به حفاظت آب، برداشت آب و چرخه آن از طریق آبیاری قطره ای، کشاورزی آبی، نیمه آبی و مدیریت سفره آب های زیر زمینی ۷ـ استفاده از زمین های حاشیه ای بعنوان حفاظ طبیعی و جلوگیری از زراعت در آنها ۸ـ بهبود سیستم های تولیدی – زراعی ۹ـ مدیریت حوزه آبخیز ۱۰ـ احیاء تالایها و …