سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رمضان طهماسبی – عضو هیئت علمی دانشگاه علمی کاربردی و رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت
حسین علی واعظی پور – کارشناس آبیاری و زهکشی شرکت سهامی آب منطقه ای سیستان و بلوچستان

چکیده:

دشت سیستان واقع در شمال استان سیستان وبلوچستان با مساحتی بالغ بر ۳۵۰ هزار هکتار ، دشت سیلابی رودخانه هیرمند و یکی از حاصلخیز ترین دشت های استان می باشد . رودخانه هیرمند در طی سی سال گذشته آورد های قابل توجهی داشته است بطوریکه در پنج سال ۶۰ تا ۱۳۶۵ بیش از ۲۴ میلیارد، از سال ۶۶ تا ۱۳۷۰ بیش از ۱۲ میلیارد و از سال ۷۱ تا ۱۳۷۵ بیش از ۶ میلیارد مترمکعب آب آورد این رودخانه به دشت سیستان بوده است . در حال حاضر بیش از ۵۰ هزار هکتار از اراضی زراعی مذکور که به کشت غلات اختصاص دارد با آبیاری کامل و ناقص به زیر کشت می رود . در سالهای گذشته حدود ۲۰ هزار هکتار از این اراضی دارای شبکه آبیاری و زهکشی شده اند و حدود ۵ هزار هکتار دیگر نیز در دست اجرا می باشد و بقیه اراضی در دست طراحی و بازنگری می باشد . با توجه به روند افزایش سهم آب شرب زابل، ۶ شهر جدید منطقه سیستان، بیش از ۹۲۰ روستای این شهرها، شهرستان زهک و تامین آب حدود ۲۶ میلیون مترمکعب آب شرب شهرستان زاهدان ایجاب می کند که در تخصیص آب ورودی هیرمند و ذخیره شدهو با توجه به حجم ۶۲۰ میلیون مترمکعبی مخازن چاه نیمه ها برای شرب وکشاورزی توجه و تجدید نظرجدی صورت پذیرد . در این مقاله در نظر است با معرفی الگوی مصرف و توسعه کشت ضرورت رویکرد اصلاح انتقال آب ، افزایش راندمان انتقال، اصلاح روش های آبیاری و معرفی الگوی کشت گلخانه ای که با هر واحد آب مصرفی می توان تولید بیش از ۵۰ برابر در مقایسه با روش های سنتی آبیاری محصولات خاص را تحقق بخشید . بدیهی است با توجه به شرایط منطقه در صورت عدم توقف روشهای سنتی آبیاری کشاورزی آبی تا سقف ۵۰ هزار هکتار ممکن است تامین آب شرب شهرها و روستاهای منطقه با چالش جدی مواجه گردد .