سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کارگاه تخصصی سد و محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علی قاسمی – مبتکر و مجری پروژه (PIM) قزوین و مشاور توسعه تشکلهای آببران، شرکت SNC-LAVALIN

چکیده:

حوزه آبریز طالقانرود یکی از سرشاخه های اصلی شاهرود سپس سفید رود محسوب می گردد. تاریخچه بررسینحوه بهره گیری از منابع آبهای سطحی رودخانه طالقان، به حدود ۴۰۰ سال قبل در زمان شاه طهماسی اول صفوی بر می گردد. مطالعه مهندسی منطقه دراواخر دوران قاجار و همچنین پهلوی اول نیز نتوانست راهگشای اجرایی این طرح ملی باشد. اولین مطالعه فنی و مهندسی متناسبکه به پیشنهاد عملیاتی در سازمان برنامه و بودجه وقت منجر شده است، مربوط به مهندسین مشاور طالقانی – دفتری است که در سال ۱۳۳۸ ارایه گردیده است . این طرح عظیم، نهایتا متعاقب زلزله شهریور سال ۱۳۴۱ بویین زهرا و توجه ویژه جوامع ملی و بین المللی به دشت مستعد قزوین، با انتقال آب بین حوزه ای از دریای مازندران به ایران مرکزی وارد فاز عملاتی گردید. ساحتار تشکیلاتی طرح تحت عنوان پروژه عمران دشت قزوین، در سال ۱۳۴۶ تحت عنوان GHAZVIN DEVELOPEMNT PROJECT, GDP شکل گرفت.