سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

علی اصغر قانع – معاون نظارت بر بهره‌برداری شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور
حسین عطایی فر – کارشناس حوزه نظارت بر بهره‌برداری آب و فاضلاب کشور

چکیده:

وقوع سیل در طی سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۴ در بین بلایای طبیعی در سطح جهان سبب ۲۰ درصد از کل تلفات انسانی (کل فوت شدگان ۴۷۰ هزار نفر) و ۳۳ درصد از کل خسارات مالی (کل زیان‌ها به میزان ۴۹ میلیارد دلار) شده است.
در کشور ایران، وقوع سیلاب هر ساله باعث تلفات انسانی و خسارات مالی می‌گردد به طوری که در طی دوره آماری ۱۳۳۱ تا ۱۳۸۰ تعداد ۳۷۰۰ سیل در کشور سبب وارد آمدن صدمات قابل ملاحظه‌ای به مردم کشورمان شده است. بررسی علل خسارات حاصله نشان می‌دهد که اجرای طرح مدیریت جامع کنترل سیلاب در کشور یک ضرورت اجتناب ناپذیر می‌باشد که در این راستا بهره‌گیری از تجارب سایر کشورها از جمله ژاپن می‌‌تواند مثمر ثمر باشد.
از طرف دیگر هم اکنون ۲۰۷ طرح جمع‌آوری و تصفیه فاضلاب در مناطق شهری در حال اجرا است که عمدتاً شبکه آنها به طور مجزا و فقط برای جمع‌آوری فاضلاب‌ها و بخش بسیار ناچیزی از رواناب، طراحی و اجرا می‌شوند لذا وقوع بارندگی‌ها و جاری و هدایت شدن روانابها به شبکه جمع‌آوری فاضلاب باعث افزایش ظرفیت خطوط بیش از حدود طراحی شده می‌گردند و در این شرایط امکان برگشت فاضلاب مخلوط شده با آبهای سطحی جمع‌آوری شده به محل زندگی شهروندان به ویژه در مناطق پست و کم ارتفاع و همچنین شکستگی خطوط شبکه فاضلاب وجود دارد بدین جهت توجه به جمع‌آوری صحیح روانابها به ویژه در شرایط وقوع بارش‌های سیل‌آسا در راستای حفظ و نگهداری صحیح از سرمایه‌های ملی کشور و جلوگیری از هر گونه پیامدها و تبعات اجتماعی آن بسیار ضروری است.