سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مریم تمیزی فر – کارشناس ارشد مهندسی مدیریت صنایع نساجی دانشکده نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمد امانی تهران – استادیار دانشکده نساجی دانشگاه امیرکبیر
سید حسین امیرشاهی – استاد دانشکده نساجی دانشگاه امیرکبیر

چکیده:

برای بسیاری از مشتریان، رنگ منسوج به عنوان یک ک یفیت بسیار مهم و عاملی تاثیرگذرانده برتصمیم گیری مبنی بر خرید یا عدم خرید کالا می باشد. بنابراین رنگ همانندی مناسب در منسوجات و حتی بین قسمتهای مختلف یک لباس، عامل تاثیرگذاری بر فروش کالا و سودآوری می باشد. انتخاب شید تقسیم کردن جمعیتی از نمونه های رنگی مشابه، به گروههای کوچکتر و هماهنگ تر از لحاظ رنگی بوده که اعضای آنها بتوانند بدون اختلاف رنگ مشهودی بین قطعات مجاور با هم برش خورده و به هم دوخته شوند.از آنجایی که در سطح کشور هنوز حدرواداری استاندارد و مشخصی جهت پذیرش یک ر نگ همانندی قابل قبول وجود ندارد و کنترل رنگ یک کالا وابسته به کنترل رنگ مواد اولیه مصرفی در کارخانه تولید کننده پارچه و روش انتخاب شید کارخانه پوشاک می باشد، لذا در این تحقیق روشهای مدیریت و نحوه کنترل رنگ در چندین واحد نساجی و روشهای معمول انتخاب و دسته بندی شید در واحدهای صنعتی تولید پو شاک مورد بررسی قرارگرفته است . همچنین جهت بررسی و تخمین حدودرواداری قابل قبول جهت کنار هم قرارگرفتن قطعات مختلف در یک لباس در واحدهای پوشاک، مقادیرانعکاسی قسمتهای مختلف محصولات چندین واحد تولید صنعتی پوشاک نظیر پیراهن، شلوار، کت و شلوار، مانتو، در رنگهای متفاوت توسط دستگاه اسپکترفتومتر اندازه گیری و محاسبات اختلاف رنگ با استفاده از فرمول اختلاف رنگ (۲:۱) CMC انجام شد. نتایج نشان می دهد، میزان حدرواداری قابل قبول برای قطعات مختلف یک لباس وابسته به نوع محصول متفاوت می باشد.