سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین همایش ملی ایمنی در بنادر

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کامران رضایی – استادیار دانشکده فنی دانشگاه تهران، مدیرعامل شرکت مشارکتی RWTÜV Iran
علیرضا ارزنده – مسئول حیطه تخصصی مهندسی ایمنی TÜV Academy Iran-Germany

چکیده:

اولین وظیفه هر کسب و کاری حفظ بقاء است و اصل اساسی در کسب و کار حداکثر نمودن سود نیست بلکه اجتناب از خسران است .تمامی شرکت ها و کارخانجات با هدف ماندگاری و سودآوری تاسیس می گردند ولی همه سازمان ها در این راستا موفق نیستند . شناسایی نقاط و فعالی تهایی که می تواند خساراتی را به سیستم تحمیل نموده و یا پرسنل را با خطر مواجه سازند و بقای سازمان را تهدید نمایند امری حیاتی می باشد. در این راستا روش های شناسایی خطر و تکنیک های ارزیابی ریسک اهمیت خود را نمایان می سازند . با استفاده از روش های شناسایی خطر نقاط بحران خیز و خطر ساز سیستم شناسایی شده ، سپس با استفاده از تکنیکهای ارزیابی ریسک اهمیتِ خطر مورد بررسی درجه بندی شده و در مرحله بعد با راهکارهای کاربردی، ریسک مورد بررسی کنترل می شود. چنانچه در هر یک از مراحل فوق دقت لازم منظور نشود مطالعه انجام شده فاقد تاثیر لازم می باشد وخواسته های سازمان را تامین نخواهد کرد.
در مقاله حاضر انحرافات معمول در شناسایی خطر، ارزیابی ریسک و همچنین کنترل ریسک، که در صنایع مختلف کشور مشاهده گردیده شرح داده می شود . واژگان و تعاریف مرتبط با موضوع جهت وضوحِ شرح مطالب در زیر آمده است.