سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی نگهداری و تعمیرات

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سعیدرضا الله کرم – استادیار گروه مواد و متالورژی دانشگاه تهران
امیرمسعود زهرایی – کارشناس ارشد خوردگی دانشگاه تهران
روح الله حسینی – کارشناس ارشد خوردگی دانشگاه تهران

چکیده:

در صنعت مقابله پیشگیرانه با خطرات احتمالی باعث افزایش کارایی و افزایش تولید در یک واحد تولیدی می گردد. مدیریت خوردگی بعنوان بخشی از سیستم مدیریتی یکپارچه در ارتباط با توسعه ، اجرا ، بازبینی و نگهداری از مسائل خوردگی می باشد. برنامه ای در سیستم مدیریتی موفق و کارآمد خواهد بود که بتواند با دیگر اجزا سیستم ارتباط منطقی برقرار نماید. در این مورد مدیریت خوردگی باید بتواند داده های خود را به دیگر برنامه های مدیریتی در سیستم مدیریت جامع القا نماید و از طرف دیگر داده های آنها را به بهترین نحو ممکن مورد استفاده قرار دهد. همچنین
سیستمهای مدیریتی به ابزار قابل اطمینانی برای پیش بینی حوادث احتمالی آینده و محاسبه فاکتورهای لازم برای مدیریت نیاز دارند. از مهمترین ابزارهایی که می توان بوسیله آن داده های مطمئنی بدست آورد ارزیابی ریسک حوادث احتمالی می باشد. در مدیریت خوردگی بر پایه ریسک نیز محاسبات لازم برای اقدامات کنترلی و بازرسی ها بر اساس ریسکی است که همراه با هر یک از وقایع احتمالی خوردگی وجود دارد. در روشهای مدیریتی بر پایه ریسک نیز تمرکز اقدامات بر روی نقاط پر خطر و با ریسک بالا خواهد بود. بر این اساس نقاط بحرانی توسط روشهای مختلف ارزیابی
ریسک مشخص شده و با بکارگیری از روشهای مناسب مانیتورینگ خوردگی و نیز با تدوین برنامه هایی جهت بازرسی و اقدامات کنترلی و تعمیراتی که در آینده طرح ریزی خواهند شد این نقاط را مد نظر قرار می دهند. با توجه به میزان خسارات ناشی از خطرات احتمالی، مدیریت ریسک تنها یک گزینه آلترناتیو محسوب نشده بلکه بکارگیری آن در هر تشکیلاتی از الزامات مدیریتی می باشد. در صورتیکه در یک سیستم تمامی محاسبات بر اساس ریسک حاصل از حوادث و اقدامات بعدی و کنترل ریسکها باشد می توان به یک سیستم مدیریت جامع بر پایه ریسک دست یافت که در حال
حاضر بسیاری از صنایع در کشورهای پیشرفته و رو به توسعه بر این اساس مدیریت می شوند