سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیروس جعفری – رئیس بخش آب و خاک مرکز تحقیقات نیشکر
عبدعلی ناصری – استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز
علی شینی دشتگل – کارشناس استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز
مهران الهامی فرد – کارشناس مرکز تحقیقات نیشکر، شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی

چکیده:

طراحی اولیه سیستم زهکشی اراضی تحت کشت نیشکر بر اساس تخلیه زه آبها به درون رودخانه کارون بوده است . به دلیل کاهش دبی رود خانه و افزایش میزان املاح آن، از سال ١٣٧٨ این کار متوقف شد. به هدف بررسی امکان افزایش بخشی از زه آبهای حاصله به رودخانه در برخی از مواقع سال، این مطالعه صورت گرفت . نتایج نشان داد که به دلیل کاهش میزان املاح زه آبهای اراضی تحت کشت نیشکر از یک سو و افزایش دبی رودخانه کارون طی سالهای اخیر امکان تخلیه مقداری از این زه آبها به رودخانه کارون فراهم است . این عمل می تواند بدون افزایش شوری نهایی رودخانه تا حد آستانه معمول صورت گیرد. همچنین در برخی از مواقع سال که امکان افزایش زه آبهای مذکور به روخانه فراهم نیست، می توان از امکانات حوضچه های تبخیری به دلیل تبخیر بسیار زیادی که از سطح این حوضچه ها صورت م یگیرد استفاده نمود. با مدیریت این دو امکان موجود میتوان تا زمان احداث زهکش اصلی تخلیه زه آب به خلیج فارس، ز هآبهای مذکور را دفع نمود.