سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

علی شینی دشتگل – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات نیشکر، شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی
حیدرعلی کشکولی – عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
عبدعلی ناصری – عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
سعید برومندنسب – عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

از جمله عوامل مهم در بالا بردن راندمان تولید در واحد سطح استفاده صحیح از آب می باشد . نیشکر در خوزستان در سطح وسیع کشت شده و آبیاری آن به روش جوی و پشته با استفاده از سیفون یا هیدروفلوم صورت می گیرد . به هدف بررسی اثر آبیاری جویچه ای یک در میان، روی کارآیی مصرف آب نیشکر، آزمایشی در اراضی کشت و صنعت امیرکبیر طراحی و اجرا شد . این آزمایش در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی با سه تیمار آبیاری معمول ، آبیاری جویچه ای یک در میان ثابت و آبیاری جویچه ای یک در میان متغیر و در سه تکر ار روی واریته تجاریCP69-1062 انجام شد . نتایج نشان داد که حجم کل آب مصرفی در طول دوره رشد نیشکر در تیمارهای آبیاری معمول، آبیاری جویچه ای یک در میان ثابت و آبیاری جویچه ای یک در میان متغیر بترتیب ۲۹۸۴۸ ، ۲۱۲۸۰ و ۲۰۶۵۶ متر مکعب در هکتار بوده که بطور متوسط در تیمارهای آبیاری یک در میان متغیر و ثابت بترت یب حدود ۳۰ / ۸ و ۲۸ / ۷ درصد نسبت به تیمار آبیاری معمول، حجم آب مصرفی کاهش یافته است . نتایج همچنین نشان داد که کارآیی مصرف آب به ازاء شکر تولیدی، در تیمارهای آبیاری معمول، یک در میان ثابت و متغیر بترت یب ۰ / ۴۱ ، ۰ / ۵۸ و ۰ / ۷ کیلوگرم شکر بر متر مکعب آب مصرفی بود . تیمار آبیاری یک جویچه در میان متغیر، کمترین حجم آب مصرفی را نسبت به دو تیمار دیگر داشته و بیشترین کارآیی مصرف آب از آن حاصل شده است . بیشترین شکر سفید تولیدی نیز مربوط به تیمار آبیاری یک در میان متغیر بوده که ۱۴ / ۵ تن در هکتار به ازای ۲۰۶۰۴ متر مکعب در هکتار آب آبیاری مصرفی، تولید داشته است . تیمار آبیاری معمول با بیشترین حجم آب مصرفی، کمترین کارآیی مصرف و کمترین عملکرد را داشته است . در مجموع روش آبیاری یک در میان متغیر دارای کمترین حجم آب مصرفی و بالاترین کارآیی مصرف آب می باشد، لذا از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است ولی برای اجرای آن مدیریت مناسبی لازم است .