سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اکبر باغ وند – استادیار گروه مهندسی عمران محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهرا
سعید گیوه چی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشکده محیط زیست

چکیده:

آب فراوانترین سیال موجود در قشر زمین بوده و از آن به عنوان بهترین حلال طبیعی یاد می گردد که تاکنون در اختیار بشر قرار گرفته است. آب های زیرزمینی به عنوان یکی از اساسی ترین منابع تامین آب مصرفی مورد نیاز در ایران از دیرباز مورد توجه قرار گرفته است. براساس شواهد وجود کیلومترها کاریز و صدها حلقه چاه در مناطق مختلف ایران گواهی بر این مدعاست. مدیریت منابع آب های زیرزمینی در برابر نفوذ و گسترش آلاینده های زیست محیطی با وجود نقش عمده آبهای زیرزمینی در تامین بخشی از آب مصرفی مورد نیاز کمتر مورد توجه بوده است. با توجه به سهم عمده این گروه از منابع آب در تامین آب مصرفی مورد نیاز در بخشهای مختلف و از جمله آب شرب و نیز توجه به این نکته که آلده شدن این آبها به آلاینده ها مدت زمان و هزینه قابل توجهی را جهت پاکسازی و بازگردانی این منابع به چرخه مصرف در پی خواهد داشت، لزوم مدیریت منابع آبهای زیرزمینی ضروری به نظر می رسد.