سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مرتضی شفیعی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی – گرایش بازاریابی دانشگاه اصفها

چکیده:

مدیریت منابع انسانی اصطلاح نسبتا جدیدی است که از نیمه دوم قرن بیستم مطرح گردیده است . هدف اساسی مدیریت منابع انسانی استفاده بهینه از منابع انسانی سازمان است . در واقع اهداف مدیریت منابع انسانی عبارتند از : جذب ، بهبود ، بهسازی ، برانگیختن و هدایت منابع انسانی مورد نیاز ، بسط و توسعه فرهنگ سازمانی و ایجاد تعهد در میان کارکنان ، ایجاد رابطه ای مناسب میان
کارکنان و توسعه منابع انسانی و به کارگیری و استفاده بهینه از پتانسیل موجود کارکنان . بالطبع در این رویکرد افراد به عنوان مهمترین و کلیدی ترین نقش را برای مو فقیت یک سازمان ، ایفا می کنند . نظریه پردازان متابع انسانی معتقدند که فعالیتهای منابع انسانی نقش مهمی در ایجاد مزیت رقابتی برای سازمان از طریق در نظر گرفتن سرمایه سازمانی و انسانی به عنوان اهداف استراتژیک ، ایفا می کند . از سوی دیگر مدیریت کیفیت فراگیر فلسفه مدیریتی نوینی است که برای اولین بار توسط دمینگ و جوران مطرح شد . اصول اساسی مدیریت کیفیت فراگیر عبارتند از کار تیمی، بهبود مستمر ، مشارکت کارکنان و رضایت مشتری . تمرکز عمده مدیریت کیفیت فراگیر بر روی توجه به جنبه انسانی تولید است . مدیریت کیفیت فراگیر اگر همراه با یک تلاش منابع انسانی متناسب اجرا گردد ، توانایی بالقو ه ای برای بهبود سازمانی داراست . در این مقاله ا به رابطه میان این دو رویکرد مدیریت پرداخته شده است و عناصر مدیریت منا بع انسانی چون ارزیابی عملکرد، انتخاب ، آموزش و .. تحت رویکرد مدیریت کیفیت فراگیر و به منظور دست یافتن رویکردی جدید و اثر بخش تر نمودن آنها مورد بررسی قرار گرفته اند . این مطالعه نشان داد که TQM تغییرات برجسته ای را در محتوا و فرایند فعالیتهای مختلف مدیریت منابع انسانی بوجود می آورد .