سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دوازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمد بینواپور –
جعفر نوری –
رامین نبی زاده –
کاظم ندافی –

چکیده:

مدیریت پسماند های صنعتی در کشور ما بدلیل عدم وجود متولی خاص اجرایی , قوانین و معیارهای مدون کنترل کننده و ارگان نظارتی کارآمد از جایگاه مناسبی برخوردار نبوده و در بیشتر موارد حتی آمار صحیحی از میزان تولید این مواد در دست نیست . از اینرو قبل از هر گونه برنامه ریزی در خصوص این مواد بایستی خصوصیات کمی و کیفی آنها شناخته شود . در این راستا بررسی نحوه مدیریت پسماندهای صنایع مستقر در شهرکهای صنعتی بوعلی ، ویان و لالجین در استان همدان مورد توجه قرار گرفت . اطلاعات مربوط به مدیریت پسماندهای تولیدی این شهرک با توجه به اهداف مطالعه، بوسیله پرسشنا مه، توسط نفرات آموزش دیده با حضور در واحدهای صنعتی و مشاهدات میدانی جمع آوری گردید. نتایج بدست آمد ه نشان د اد که کل پسماند تولیدی در سه شهرک حدود ۴۹۷۶ تن درسال است . متوسط سرانه تولید پسماند صنعتی توسط هر کارگر در شهرکها ۶ کبلوگرم در روز می باشد . از کل پس ماند تولیدی ۱۳/۲ درصد در شهرک لالجین، ۱۳/۸ درصد در ویان و ۷۳ درصد در شهرک بوعلی تولید می گردد. پسماندهای مخلوط ۱۹/۶۴، فلزی ۰/۶۴، روغنی ۰/۵۱، باطریها ۰/۰۰۲ ، خطرناک ۲۶/۵ و سایر پسماندها ۵۲/۷ درصد وزنی پسماندها را تشکیل می دهند . کمینه سازی و جداسازی پسماندهای خطرناک نسبتاً مناسب صورت می پذیرد . در بررسی ها مشخص شد که محفظه خاص جهت نگهداری ۳۳/۴ درصد از پسماند صنایع وجود ندارد . همچنین ۹۹/۲۶ درصد از پسماندهای خطرناک تولیدی در صنایع در محفظه مخصوص نگهداری می شوند . جمع آوری و حمل ونقل پسماندها مناسب نمی باشد. ۸۳/۶ درص د از پسماند تولبدی صنایع توسط ماشین جهت دفع در محل دیگر حمل می گردد ومراقبتهای بعد از دفن صورت نمی پذیرد . با توجه به نتایج فوق جهت جلوگیری از آلودگی محیط زیست، برقراری سیستم مدیریت مناسب جهت ساماندهی مواد زائد صنعتی امری واجب می باشد.