سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

امیرحسین چیذری – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس و شهید باهنر کرمان
حمیدرضا میرزایی خلیل آبادی – عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس و شهید باهنر کرمان

چکیده:

یکی از محصولات مهم صادراتی کشور پسته می باشد که نقش زیادی در صادرات غیر نفتی داشته و سالانه بیش از ۴۰۰ میلیون دلار ارزآوری دارد، اما تولید این محصول در مراکز عمده تولید آن با مشکلات زیادی روبرو می باشد . نتایج تحقیقات منطقه ای نشان می دهد که بهروری آب در چند سال گذشته کاهش یافته است . بنابراین منطقه به سمت ناپایداری پیش می رود و عوامل ناپایداری منطقه عبارتند از پایین رفتن سطح آب چاهها، شوری آب، شوری خاک، نشست زمین . بنا براین تنها راه نجات منطقه و حفظ و استمرار تولید پسته استفاده از اصول اقتصادی می باشد بطوریکه اگر سیستم بازار رقابتی باشد کشاورزان روش حداکثر سازی سود را انتخاب خواهند نمود که در این صورت مقدار بهینه آب، کود دامی، کود شیمیایی، نیروی کار، سم و ماشین آلات به ترتیب ۷۷۹۳ مترمکعب، ۱۳ تن، ۱۷۸,۵ کیلو گرم، ۳۷,۵ نفر روز، ۷,۱ لیتر و ۱۴,۳ ساعت می باشد . همچنین در صورتی که کشاورزان با توجه به محدودیت ها بر اساس حداقل سازی هزینه عمل کنند مقدار بهینه نهاده ها برای آب، کود دامی، کود شیمیایی، نیروی کار، سم و ماشین آلات به ترتیب ۷۲۹۴ متر مکعب، ۱۱ تن، ۱۷۳,۸ کیلو گرم، ۳۷,۵ نفر روز، ۶,۹۵ لیتر و ۱۳,۹ ساعت می باشد . بنا براین در صورتی که کشاورزان براساس مقدار بهینه، آب مصرف کنند،در حالت اول ( روش حداکثر سازی سود ) بطور متوسط به ازای هر هکتار ۱۴۰۰ مترمکعب آب صرفه جویی خواهد شد و اضافه برداشت آب از منابع زیرزمینی که هم اکنون حدود ۱۵۴ میلیون متر مکعب می باشد، به ۱۰ میلیون متر مکعب کاهش خواهد یافت . در حالت دوم به ازای هر هکتار ۱۸۰۰ مترمکعب آب صرفه جویی خواهد شد در نتیجه مشکل اضافه برداشت بطور کامل برطرف خواهد شد و منطقه به سمت پایداری پیش خواهد رفت .