سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ام البنین بذرافشان – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشگاه تهران

چکیده:

خشکسالی عبارتست از کمبود رطوبت مستمر و غیرطبیعی. درتعریف،واژة مستمربیانگر زمان آغاز تا پایان خشکسالی یا زمان تداومو واژة غیرطبیعی به انحراف یا نوسان منفی نسبت به شرایط میانگین طبیعی دلالت دارد.در خشکسالی چهار ویژگی عمده مورد مطالعه قرار می گیرد که عبارتند از شدت ، مدت، فراوانی و گستره خشکسالی که هدف از این تحقیق تعین شدت و مدت و گستره خشکسالی در استان گلستان می باشد. به منظور بررسی و پهنه بندیخشکسالی ، شاخصهای متنوعی ابداع شده است . یکی از این شاخصها ، شاخص بارش استاندارد (SPI) می باشد که روشی ساده و عملی است و اساس این شاخص ، مقادیر بارندگی می باشد. جهت بررسی خشکسالی از ۱۳ ایستگاه واقع در داخل و خارج حوزه با طول دوره آماری مشترک ۲۰ ساله (۱۳۸۰-۱۳۶۰) در مقیاس زمانی سالانه استفاده گردید.نتایج بررسی نشان می دهد که کمترین مقدار SPI مشاهده شده و شدیدترین خشکسالی در ایستگاه تقی آباد در سال ( ۱۳۶۵ -۱۳۶۴ ) واقع در غرب استانبوده وبیشترین مقدار مشاهده شده SPI و شدیدترین ترسالی در سال( ۱۳۷۷-۱۳۷۶)مربوط به ایستگاه گالیکشدر شرق استان گلستان می باشد. بیشترین تداوم خشکسالی مربوط به سال(۱۳۸۰-۱۳۷۹) می باشد در این سال تقریبا تمامی استان دچار خشکسالی شده است. وضعیت خشکسالیازسال۱۳۶۴ به بعد روال منظمی داشته و هر سه سال یکبار خشکسالی در استان تکرار می شود در واقعاین پیش بینی کمک زیادی در زمینه مدیریت خشکسالی در استان می نماید.