سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی قنات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

لاله یزدانپناه گوهرریزی – کارشناس ارشد بخش تحقیقات شیلات مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان

چکیده:

یکی از سرمایه های ملی هر کشوری منابع آبی آن کشور محسوب می شود در گذشته وقتی که نیازهای جوامع بشری به آب در مقایسه با پتانسیل ها کمتر بود این سرمایه کمتر مورد توجه و اهمیت قرار می گرفت . غالبا منابع آب به حدی بود که هیچگونه رقابتی در استفاده از آن ایجاد نمی شد و به طور کلی آب به عنوان یک کالای رایگان و تمتم نشدنی محسوب می شد. بنا بر این نیاز چندانی برای حفظ حساب و کتاب مصارف آن وجود نداشت اما با گذشت زمان به لحاظ افزایش جمعیت و تغییر الگوهای زندگی و مصرف آب نیاز به ابعاد وسیعتری پیدا کرد به طوریکه منابع آب شیرین در سطوح ملی منطقه ای و بین المللی به سمت محدودیت حرکت کرد و این منبع تجدید شونده به ماده ای نیمه تجدید شونده تبدیل گردید و از یک منبع رایگان به یک کاای اقتصادی مهم تبدیل شد . این مسئله در مناطق خشک و نمه خشک حادتر می شود زیرا در این مناطق آب مهمترین عامل محدود کننده توسعه اقتصادی محسوب می گردد. مدیریت منابع آب از طریق تولید و مصرف آب بین مصرف کنندگان و سیستم منابع آب ارتباط برقرار می کند. همچنین مصرف کنندگان و سیستم منابع آب بر روی محیط زیست اثر متقابل می گذارند که مدیریت منابع آب باید این اثر را در نظر گرفته و تعدیل کند و از آلودگی و نابودی محیط زیست جلوگیری نماید.