سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

اعظم صادقی حسن ابادی – دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله
مرجان دلخوش – دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله
سودابه مهدیزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله

چکیده:

حوادث و تروما عمده ترین عامل بیماری های غیر واگیر قرن حاضر را تشکیل می دهند. صدمات ناشی از حوادث و تروماها مهمترین عوامل ایجاد معلولیت و مرگ و میر در کشور های توسعه یافته می باشد. حوادث علاوه بر اثرات روحی و جسمی بر فرد مصدوم سالانه موجب تحمیل هزینه های گزاف بر جامعه و خانواده ها می گردد. در ممالک غربی ، مرگ و میر ناشی از حوادث ، پس از موارد ناشی از بیماری های قلبی و سرطان ها ، در درجه سوم شیوع قرار گرفته است.
متن:
از آنجائیکه تروماها بیشتر جمعیت جوان را تحت تاثیر قرار می دهد نسبت به علل دیگر سبب از دست رفتن سالهای کاری بیشتری می شود. در کشور های مختلف برای کاهش مرگ و میر ناشی از تروما و عوارض آن ، روشهای مختلفی به کار گرفته می وشد. ولی در دو روش اصلی این رابطه عبارتند از : ۱- پیشگیری از وقوع ترما یا ترومای شدید با استفاده از کلاه ایمنی کمربند ایمنیو …. ۲-مراقبت های قبل از بیمارستان که به صورت سیستماتیک و توسط افراد آموزش دیده انجام می وشد. به این منظور در هر کشوری گروههای مختلفی فرد تروما دیده را منتقل می کند. بنابراین ارزیابی عملکرد این گروهها و آموزش آنها جهت ارائه بهتر خدمات یکی از ارکان اصلی کاهش مرگ و میر و ناتوانی ناشی از تروما می باشد. از مواردی مانند امنیت داشتن منطقه حادثه، طبقه بندی بیمارران در صورت زیاد بودن تعداد مصدومان ، مشخص کردن نیاز به درمان اورژانس ، درمان اولیه بر اساس پروتکل مشخص ، ارتباط با مرکز درمانی و انتقال سریع بیماران و مصدومان به بیمارستان و …. به عنوان اصول مراقبتهای پیش بیمارستانی می توان نام برد. به طور کلی هدف از این مراقبت ها انتقال بیماران می باشد از دیگر اقدامات تاثیر گذار در صحنه حادثه ، طبقه بندی کردن بیماران در صورت زیاد بودن تعداد مصدومان است. (Delay Minor ,Immediate) نتایج تحقیقیات نشان می دهد که اینوباسیون بیماران در صحنه حادثه و زمان انتقال در کشور ما نسبت به کشور های پیشرفته بسیار کمترصورت می گیرد. که می تواند ناشی از عدم مهارت کافی باشد. در مورد مرکز یابی ناسب توصیه این است که با توجه به محدود بودن مراکز درمانی مناسب بیماران ترومایی ، بیماران در کوتاه ترین زمان به مناسب ترین مکان منتقل شوند و نه به یک مرکز درمانی نزدیک که احتمالا امکانات کافی برای بیماران ترومایی ندارد.
نتیجه گیری:
چون انتقال بیماران در کشور ما توسط گروههای آموزش دیده و همچنین مردم عادی صورت می گیرد و همچنین با توجه به این که مشکلات مراقبت های پیش بیمارستانی در اینوباسیون ، بی حرکت کردن صحیح ستون فقارت و اندام ها و مدت زمان انتقال بیماران می باشد.(باتوجه به نتایج مطالعه) به همین دلیل می توان این موارد را به راحتی به مردم عادی آموزش داد. همچنین دوره های باز آموزی پرسنل سرویس اورژانس (۱۱۵) در جهت ارائه مراقبت های بهتر به مصدومین ضروری می باشد.