سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مژگان مقصودی – پرستار بخش اورژانس سوختگی – بیمارستان شهدای یافت آباد
فرشته ژاله – سر پرستار بخش داخلی – بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص)

چکیده:

پرستاری که مراقبت از بیمار سوخته را به عهده می گیرد، باید اطلاعات بالایی ارتباط تغییرات فیزیولوژیک ناشی ازسوختگی داشته باشد و مهارتهای بررسی مورد نیاز برای تشخیص تغییر در شرایط بیمار را کسب کند. علاوه بر آن پرستار باید خود را در مقابل مراقبت از بیمارانبحرانی حساس نماید و در اولین زمان ممکن برنامه نوتوانی را شروع کند . پرستار باید بتواند باغ بیماران سوخته ارتباط موثری برقرار کند. با اعضا، خانواده وی تماس داشته باشد و با آنان اظهار همدردی نماید و با سایر اعضا تیم درمانی درتعامل باشد. این کار کیفیت مراقبت ها و زندگی بیمار رتبهبود می بخشد و تاثیرات مهمی در سرانجام بیماران سوختگی دارد.
بحث:
اکثر سوختگی ها قابل پیشگیری هستند پرستاران با آموزش روشهای پیشگیری از حریق می توانند نقش مهمی در پیشگیری از آن داشته باشند.
چهار هدف عمده در پیشگیری در ارتباط با سوختگی ها:
الف:پیشگیری
ب:تبیین معیارهای نجات زندگی بیماران دچار سوختگی
ج:پیشگیری از ناتوانی ها و بد شکلی ها از طریق درمان های زودرس ، تخصصی و انفرادی
د:نوتوانی بیماران با استفاده از جراحی های ترمیمی و برنامه های توانبخشی
بنابراین مراحل نجات زندگی بیمار باید بلافاصله توسط یگ گروه آموزش دیده شروع گردد. اولویتهای مهمم در اورژانس سوختگی شامل برقراری راه های هوایی ، تنفس و گردش خون می باشد. پس از تثبیت وضع تنفسی گردش خون توجه به خود زخم سوختگی اهمیت بالایی دارد.
در بدو ورود بیمار دچار سوختگی : نشانه های عالم خطر بررسی و عامل بروز سوختگی سوال شود.نگاه و معاینه شود و نوع سوختگی مشخص و طبقه بندی گردد که شامل :
سوختگی درجه یک(بدون تاول همراه با درد) توصیه به افزایش مصرف مایعات شستشوی روزانه محل سوختگی ، مصرف کرمهای مرطوب کننده یا اکسید روی مراجعه دو روز بعد می گردد. همچنین وضعیت ایمن سازی کزاز نیز بررسی می شود.
سوختگی درجه دو (با ضخامت نسبی کمتر از ۱۰ درصد تا عمیق کمتر ۲ درصد) شستشوی محل زخم با آب تمیز یا N/S ولرم تاولها هرگز پاره نگردد و از یخ نی استفاده نشود. سطح زخم با پماد ضعیف (نیتروفورازون یا جنتامایسین) پوشانیده و پانسمان نهایی با گاز استریل انجام گردد.
سوختگی درجه سه (ضخامت نسبی ۱۰ درصد تا عمیق بیشتر از ۲ درصد و سوختگیهای استنشاقی شیمیایی) در صورت نیاز ، انجام اقدامات احیاء ABC ، جدا کردنو لباس های فشاری و تنگ ولرم یا زیر دوش ، استفاده از حوله یا ملحفه تمیز و خشک جهت پیشگیری از کاهش دمای بدن، پوشاندن بیمار با پتو ، تزریق مخدر برای کاهش درد و اجتناب از پاره کردن تاول ها ( در سوختگی های شیمیایی شستشو حداقل نیم ساعت می باشد)
۰ کف دست بیمار معادل ۱% سطح بدن آنهاست و در ارزیابی وسعت سوختگی مورد استفاده قرار می گیرد.
نتیجه گیری:
درمان زخم های سوختگی در محیط کاملا استریل با رعایت تکنیک استریل و تجهیزات کافی مانندگان ، ملحفه استریلیا یکبار مصرف و سایر تجهیزات مانند تعبیه دوش و حفظ دمای مناسب اطاق شستشو (۵/۲۹-۶/۲۶) درجه سانتیگراد ضرورت و اهمیت خاصی دارد همچنین نیروهای انسانی و کارکنان ماهر و آموزش دیده ، اساسی ترین بخش مراقبت های بهداشتی درمانی در اورژانس سوختگی می باشند. پیشنهاد می شود تا پرسنل اورژانس بیمارستان غیر تخصصی سوختگی و عمومی سراسر کشور از امکانات اولیه و آموزش های لازم در برخورد اولیه با بیماران سوخته بهره مند گردند.