سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

بهروز قنبری – سوپروایزر بالینی و آموزش مجتمع آموزشی درمانی حضرت رسول اکرم(ص)
محمود بابایی – سوپروایزر بالینی و آموزش مجتمع آموزشی درمانی حضرت رسول اکرم(ص)
زهرا آذربین – سوپروایزر بالینی و آموزش مجتمع آموزشی درمانی حضرت رسول اکرم(ص)

چکیده:

یکی از عوارض ترما خونریزی می باشد . این خونریزی ممکن است بدلیل یک ترومای ساده مانند ضرب و شتم ، سقوط از بلندی ، تصادف با موتور سیکلت و یا پاراه و سوراخ شدگی اندام ها در اثر چاقو یا گلوله باشد. الگویتروما و ارزیابی و مداوای آن با مکانیسم صدمه به این صورت متفاوت است که ترومای ساده باعث بروز صدمه از طریق تاثیر شوک و عرضه انرژی به یک منطقه خاص از بدن می گردد. زخم های منظم در یک پوست سالم مکن است موجب نخفی شد صدمات مهم و خطرناک گردند. تروما های سوراخ کننده بدنبال استفاده از وسایل برنده رخ می دهند. از آنجا که انرژی به صورت متمرکزتری منتقل می گردد ، جهت ایجاد یک صدمه بزرگ مقدار انرژی کمتری مورد نیاز می باشد . هر یک از اندام های بدن شامل مغز و استخوان ها ممکن است آسیب دیده و یا دچار خونریزی شوند . در برخی مواقع خونریزی ایجاد شده حالاتبه سهولت قابل مشاهده نمی باشد . خونریزی از اعضای داخل شکم مانند کبد ، کلیه و طحال به اخل حفره شکم منتقل می شود. تنها علامت این نوع خونریزی ، گاها کاهش حجم خون داخل وریدی می باشد. خونریزی از دهانه های یکپارچه ای مانند رکتوم ، بینی و گوش ها ممکن است علامتی از خونریزی داخلی باشد اگرچه خیلی قابل امینان نمی باشد.
مدیریت پرستاری:
خونریزی شدید مصدومی را که تحت درمان سریع قرار نگیرد را در معرض خطر واقعی مرگ قرار می دهد. بنا براین کنترل خونریزی ماژور باید مقدم ب تمام وضعیت ها قرار گیرد تا قلب و ریه ها آسیب نبیند. ارزیابی اولیه مصدوم می بایست انجام گرفته و قبل از انتقال بیمار تماممراحل کمک های اولیه ضروری تا درمان خونریزی به ترتیب طی شوند . قبل از هر چیز تمام مراحل خود خونریزی ارزیابیمی گردد. اگر در داخل زخم شی ء خارجی مانن گلوله یا چاقو وجود دارد و یا علت زخم شکستگی استخوان است، در اغلب موارد به هیچ وجه نباید شی ء داخل زخم خارج شود . همچنینتوصیه می وشد از وارد آوردن فشار مستقیم به شکستگی باز یا شی ء خارجی روی زخم خئدداری گردد. در عین حال در صورت وجود خونرزی فعال که احتمال مرگ و یا زجر وی به دلیل وارد آوردن فشار مستقیم بر روی زخم خونریزی را کنترل نمود. آگاهی از خطر ایجاد صدمات بیشتر یا بکار بردن این روش بسیا مهم بوده و در مواقع خونریزی شدید می بایستی میزان ایجاد آن با خطر از دست رفتن جان مصدوم متعادل گردد.
اقدامات پرستاری:
ابتدا زخم بانداژ و سپس با استحکام کافی ثابت محفوظ می شود . مگر ئر موارد مطلقا ضروری نباید میزان فشار به حدی باشد که جریان خون اندام را به کلی قطع نماید. گاهی با بلند کردن اندام خونریزی دهنده خون آن کاهش و فشار خون کلی بدن بالا میرود به منظور افزایش میزان گردش خون مغز و پیشگیری از شوکبهتر است سر در امتداد بدن یا پاین تر از آن قرار داده شود. در صورت وجود هرگونه تروما به سر ، گردن و ستون فقرات نهایت مراقبت به منظور حصول اطمینان از ثابت نگاه داشته شدن وضعیت ستون فقرات مصدوم در هنگام حرکت بکار گرفته می شود. از آنجا که خون یا سایر ترشحات فرد آسیب دیده ممکن است به عوامل عفونی مثل ویروس HIV آلوده باشد. پرستار می بایست حتی المکان از تماس خود با آنها جلوگیری نماید. در صورت آلودگی بدن پرستار با خون بیمار ابتدا لازم است خون به دقت شسته شده وسپس در اولین فرصت با پزشک متخصص مشورت گردد. جهت بند آوردن خونریزی استفاده از تورینکه توصیه نمی گردد ، اما در صورت گذاردن آموزش نحوه کاربرد صحیح آ ، وسیله ای فوق را همواره در محلی آشکار و قابل رویت بسته و حرف T نی همزمان در پیشانی بیماران نوشته می شود. از آنجائیکه همواره احتمال قطع و خونریزی با استفاده از روش فشار مستقیم به زخم وجود دراد ، استفاده از تورنیکه ها می بایست به حداقل ممکن تقلیل یابد. اگر دست یا پا در اثر تروما کاملا قطع شده باشد. ترجیحا اندام قطع شده در نایلونی پیچیده و به دور از دیدگان مصدوم تا رسیدن به اتاق عمل داخل یخ نگداری می شود. به منظورقطع جریان خون از محل قطع کامل اندام تورنیکه همواره استفاده ندارد نیز اقدام فوق بایست صورت گیرد چرا که عدم وجود خونریزی در اثر انقباضرفلکسی عروق اندام به وجود اعلام هشدار قلبی ، رفع و خونریزی مجددا شرووع خواهد شد.
نتیجه گیری:
تمام کسانی که دچار تروما شده اند می بایست مورد انجام یک ارزیابی کاملو دقیقی قرار گیرند . بررسی فوق باید به سطوح اولیه و ثانویه تقسیم و در یک قالب پلکانی سنجیده با پیروی از الگوی ABC انجام گیرد. اطلاع رسانی به EMS یا سایر مراکز امداد و نجات بر مبنای یک وش زمان بدی شده و بر اساس متقاضیان مخصوص آن موقعیت انجام می شود. بررسی اولیه ، معاینه ارزیابی برقراری راه هوایی ، تنفس و گردش خون مصدوم می باشد. طرح و برنامه مشابهی در عملیات CPR نیز به کار برده می شود. در خلال کنترل نبض در مرحله C ، تلاش ها میبایست بر کنترل خونریزی و ارزیابی پرفوزیون بافت ها با تاکید بر پرشدگی مجدد عروق کاپیلاری متمرکز گردد. به علاوه وضعیت هوشیاری مصدوم با استفادهاز چارت مخصوص GCS یا AVPU بررسی می گردد. در تمام موارد و بخصوص در خونریزی های کوچک ، لباس های بیمار خارج شده ، ارزیابی ثانویه صورت گرفته و سپس از سر تا نوک انگشتان پا جهت تشخیص سایر صدمات به دقت معاینه و بررسی می شود. به خصوص در مواقع وجود مشکل غیر قابل کنترل این بررسی و معاینه نباید مانع انتقال سریع مصدومین به مرکز کجهز تروما و درمان وی گردد.