مقاله مردم کدام فردوسي و شاهنامه را مي پسنديدند؟ (بررسي تلقيات عاميانه درباره فردوسي و شاهنامه) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در متن شناسي ادب فارسي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني اصفهان) از صفحه ۵۹ تا ۷۸ منتشر شده است.
نام: مردم کدام فردوسي و شاهنامه را مي پسنديدند؟ (بررسي تلقيات عاميانه درباره فردوسي و شاهنامه)
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فردوسي
مقاله شاهنامه
مقاله تلقيات عاميانه
مقاله فردوسي نامه
مقاله روايات شفاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آيدنلو سجاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منظور از تلقيات عاميانه درباره فردوسي و شاهنامه، روايات، باورها و دانسته هاي عامه مردم ايران – به غير از طبقه اهل قلم و فرهيختگان – است که هم خاستگاه و شيوه حفظ و انتقال آنها شفاهي بوده و هم برخلاف آگاهي ها و خواسته هاي دسته ديگر (ادبا و مورخان) مجال کتابت نيافته است. بخشي از اين روايات شفاهي / مردمي در جلد نخست مجموعه فردوسي نامه استاد انجوي شيرازي گردآوري شده است و بررسي تحليلي و طبقه بندي آنها نشان مي دهد که در اين گونه داستانها عموم خوانندگان شاهنامه و دوستداران فردوسي يا به بازسازي جزئيات فراموش شده سرگذشت شاعر و روشن کردن مبهمات احوال او – چنان که مي خواسته و مي پنداشته اند – پرداخته اند (مثلا: به دست دادن اطّلاعاتي درباره پدر، مادر، خواهر، همسر و فرزندان فردوسي، نام و تحصيلات وي و….) و يا اينکه شماري از ويژگيهاي ديني، اخلاقي، فکري و هنري فردوسي و نيز نکته هايي درباره حماسه ملي خويش را – باز آن گونه که مي پسنديده و مي دانسته اند – ضمن اين روايات گنجانده اند که مهمترينِ آنها چنين است: ۱٫ ميهن دوستي فردوسي؛ ۲٫ فردوسي، آفريننده رستم؛ ۳٫ تشيع فردوسي و رابطه او با امام علي (ع)؛ ۴٫ رنجها و دشواريهاي شاهنامه سرايي؛ ۵٫ فردوسي و سلطان محمود؛ ۶٫ مناعت طبع فردوسي؛ ۷٫ مدت زمان نظم شاهنامه؛ ۸٫ شمار ابيات شاهنامه؛ ۹٫ واقعي بودن روايات و رويدادهاي شاهنامه؛ ۱۰٫ تجسم عيني داستانهاي شاهنامه در نظر فردوسي؛ ۱۱٫ نبودن واژه اي عربي در شاهنامه؛ ۱۲٫ ابيات منسوب؛ ۱۳٫ رواج و شهرت زود هنگام شاهنامه؛ ۱۴٫ شاهنامه آخرش خوش است.؛ ۱۵٫ بهشتي بودن فردوسي.