سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سرمایه گذاری مخاطره پذیر

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

کمال سخدری – دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی – کارآفرینی دانشگاه تهران
احسان اصغریان – دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی – کارآفرینی دانشگاه تهران
هانیه خدایی – دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت سوانح طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

امروزه صاحبنظران اقتصادی و کارآفرینی معتقدند که سرمایه گذاران مخاطره پذیر یکی از حلقه های اصلی و عوامل کلیدی رشد و پیشرفت خلاقیت، نوآوری و کارآفرینی هستند و از کارآفرینان به عنوان موتور توسعه اقتصادی و از سرمایه گذاران مخاطره آمیز به عنوان سوخت این موتورها یاد می کنند . در کشور ما،موتورهای توسعه فراوانی وجود دارد اما متاسفانه سوخت این موتورها به مقدار کافی وجود ندارد و افراد تمایل ندارند تا سرمایه خود را در فعالیت های مخاطره آمیز از جمله شرکت های نوپا به کار گیرند . بررسی ها نشان می دهد که یکی از مهمترین علل عدم تمایل به سرمایه گذاری توسط سرمایه گذاران مخاطره پذیر عدم وجود روابط مبنی بر اعتماد بین کارآفرینان و سرمایه گذاران است . لذا در این مقاله مرزها و محدودیت های تئوری کارگزاری ۴ و پیش کاری ۵ را در توضیح روابط بین سرمایه گذار مخاطره پذیر و کارآفرینمورد بررسی قرار می گیرد . سپس شکاف های نظری در روابطVC-Eبحث می شود که به موازات آن پیشنهادهایی برای تئوری جدید که این روابط مهم و جالب توجه را در برگیرد، ارایه می شود .