مقاله مروري برگيرنده هاي يونوتروپيک گلوتامات و نقش آنها در بيماري هاي دستگاه عصبي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۳۶۱ تا ۳۷۸ منتشر شده است.
نام: مروري برگيرنده هاي يونوتروپيک گلوتامات و نقش آنها در بيماري هاي دستگاه عصبي
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گلوتامات
مقاله گيرنده NMDA
مقاله گيرنده AMPA
مقاله گيرنده کينات
مقاله سميت تحريکي
مقاله انتقال دهنده هاي گلوتامات

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهركي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گلوتامات نسبتا به طور يکنواخت و به مقدار زياد در دستگاه عصبي مرکزي توزيع شده و اثرات آن از طريق گيرنده هاي موجود در غشا به نام گيرنده هاي يونوتروپيک و گيرنده هاي متابوتروپيک اعمال مي شود. غلظت گلوتامات در دستگاه عصبي به مراتب بيشتر از ساير بافت هاي بدن بوده و در انتقال سيناپسي، ايجاد تغييرات طولاني مدت در تحريک پذيري سلول هاي عصبي و تکامل سلول هاي عصبي دخالت دارد. با وجود اثرات زياد گلوتامات در عملکرد فيزيولوژيک سلول هاي عصبي، اين ترکيب يک نوروتوکسين قوي نيز مي باشد و در بسياري از اختلالات دستگاه عصبي مرکزي شامل اختلالات نورودژنراتيو، ايسکمي و ضربه دخالت دارد.
در حال حاضر داروهاي انتخابي گيرنده هايي گلوتامات باعث پيشرفت قابل ملاحظه اي در شناسايي نقش هاي فيزيولوژيک و پاتولوژيک آنها در دستگاه عصبي شده اند. به علاوه اثرات مطلوب گيرنده هاي مذکور در اختلالات عصبي و روان شناختي در مدل هاي حيواني باعث هدايت تحقيقات به سمت کاربرد ترکيبات مذکور در آزمايش هاي باليني گرديده است. از مهمترين اين ترکيبات، آنتاگونيست هاي گيرنده هاي يونوتروپيک هستند که در مورد اختلالاتي نظير صرع، سکته ايسکمي و نظاير آن درآزمايش هاي باليني مورد استفاده قرار گرفته اند. هدف از اين مقاله مروري بررسي گيرنده هاي يونوتروپيک گلوتامات و نقش آنها در سميت تحريکي و اختلالات دستگاه عصبي مي باشد. همچنين تا حدودي انتقال دهنده هاي گلوتامات و دخالت آنها در شرايط پاتولوژيک بررسي شده و در پايان به نقش گيرنده هاي مذکور در بيماري هاي دستگاه عصبي شامل اسکيزوفرني، آلزايمر و صرع پرداخته مي شود.