سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس سد‌سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عباس سروش – دکترای مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمد سروش – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، شرکت آب و نیرو، طرح کرخه
سعید دادگسترنیا – مدیر امور مهندسی عمران، شرکت آب و نیرو، طرح کرخه

چکیده:

سد کرخه، بزرگترین سد مخزنی ایران، از نوع خاکی با هسته رسی است که بر روی یک پی از نوع کنگلومرا با میان لایه هایگل سنگ Mud-stone ) در حال اجرا می باشد . برای کنترل تراوش پی سد یک دیوار آببند بتن پلاستیک طراحی و اجرا شد . دیوار آببند کرخه به روش پانلی با درزهای اجرائی احداث شده است . در این روش، حفاری و بتن ریزی پانلها بطور متناوب و یک درمیان انجام میشود . یعنی پس از ساخت پان لهای اولیه، پانلهای ثانویه بین پانلهای اولیه اجرا میشود . بعد از اجرای تعدادی پانل، درزه های پر شده از کیک بنتونیت ناشی از حفاری با گل روان بین پانلها در اعماق سطحی وعمقی مشاهده شد . ضخامت این درزه های پر شده از بنتونیت به چند میلیمتر می رسید و درزه های سطح ی ضخیمتر بودند . برای بررسی پدیده درزه بین پانلها یک جلسه تخصصی بین المللی تشکیل شد . در این مقاله مروری بر روش اجرای دیوار آببند سد کرخه با توجه اصلی به ایجاد درزه های بین پانل ها میشود . همچنین خلاصه ای از نظرات متخصصین بین المللی درباره پدیده درزه ها ارائه می گردد.