سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سید حسین ترابی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
نپتون بیدلی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
سید علیرضا بهشتی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
علیرضا سبحانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی

چکیده:

گوجه فرنگی یک صیفی شناخته شده و پر مصرف در اکثر مناطق جهان است که تاکنون اطلاعات ژنتیکی زیادی از آن بدست آمده است. از این رو این گیاه از نظر مهندسی ژنتیک مورد توجه قرار گرفته و با پیشرفت زیست فناوری گیاهی در چند سال اخیر، تغییرات زیادی روی آن اعمال شده است. این تغییرات دستاورد های قابل توجهی در بهبود صفات زراعی و صفات کمی و کیفی میوه ی ارقام تراریخته بدنبال داشته و آن ها همچنین موجب بالا بردن فیتو نوترینت ها و افزودن خواص مفید دارویی به میوه ی گوجه فرنگی شده اند. انتظار می رود در آینده از گوجه فرنگی تراریخته در درمان بیماری های مهم انسانی استفاده شود. با وجود این، توسعه ی این فناوری و محصولات حاصل از آن با مقاومت قابل توجه برخی از آگاهان و طبقات اجتماعی در جهان روبرو شده است، که نحوه ی رویارویی هرکشور با این مقاومت ها، با توجه به شرایط و نیازهای آن کشور، متفاوت بوده است. با توجه به موانع عمده ی رویاروی توسعه ی کشاورزی ایران، توجه بیشتر سیاست گذاران به این دستاوردها و امر توسعه ی زیست فناوری در ایران ضروری به نظر می رسد.