سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدآرش سیدشمس طالقانی – دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

چکیده:

ناتوانی مکانیک سیالات تئوری در جریانهای توربولانس سبب پیشرفت مکانیک سیالات آزمایشگاهی در قرن بیستم شد . پیشرفت سریع اجزای الکترونیکی ، سنسورهای مختلف ، لیزرها ، تکنیکهای میکرو وغیره سبب توسعه تکنیکهای اندازه گیری شد که حال برای مطالعه جریان در دسترس است . چهار روش جدید وجود دارند که جزو روشهای نوین مرسوم ، جهت اندازه گیری سرعت محسوب می شوند . این چهار روش که شامل روش لیزری داپلر، روش هات وایر، PIV و PDA می باشد دراینجا به بحث کشیده شده است . در مقاله حاضر سعی شده است که سیمای عمومی این روشها به همراه اصول کاری آنها معرفی شود و مقایسه ای بین این روشها صورت گیرد و در نهایت نقاط قوت و ضعف هر روش بیان شده است