سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ناهید جلیلیان – مربی ، کارشناس ارشد مدیریت
شیرین ایرانفر – عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
علی اکبر ده حقی – کارشناس ارشد جامعه شناسی
کتایون باوندپور – کارشناس ارشد مدیریت آموزشی

چکیده:

خشونت علیه زنان به معنای هر رفتار خشن وابسته به جنسیتی است که موجب آسیب شده یا با احتمال آسیب جسمی ، جنسی یا روانی و یا رنج زنان همراه گردد ، همچنین رفتاری می تواند با تهدید ، اجبار یا سلب مطلق اختیارو آزادی صورت گرفته و در جمع یا خفا رخ دهد . مطالعات موجود در خصوص میزان شیوع خشونت خانگی (اعم از جسمی ، کلامی ، روحی ، آزار جنسی وترکیبی از انواع آنها)با مطالعه موضوع در مقاطع مختلف زندگی زنان و در نظر گرفتن موقعیت های زمانی و مکانی متفاوت، از تنوع بسیار زیاد برخوردار است . تمامی این مطالعات از سطوح بسیار بالای اعمال خشونت خانگی در کشورهای درحال توسعه خبر می دهندبعضی از مفصل ترین مدارک موجود در مورد فراوانی خشونت های خانگی از مطالعاتی که در آسیای جنوب شرقی صورت گرفته است بدست آمده است . ولی می توان به یافته هایی در خصوص بررسی علل خشونت علیه زنان در ۵ استان کشور توجه نمود که درتحقیقی که صورت پذیرفته و جامعه آماری متشکل از ۲۸۷۰ نفر زنان متاهل ساکن استانهای سیستان و بلوچستان ( ۷۹۰ نمونه )کردستان ( ۷۷۰ نمونه ) بوشهر ( ۳۵۰ نمونه ) گلستان ( ۷۶۰ نمونه ) در اسلامشهر ( ۲۰۰ نمونه ) که مورد سوء رفتار شوهرانشان اعم از جسمی ، جنسی ، روانی و کلامی واقع شده اند . و به مراکز مشاوره مراجعه نموده اند . مهمترین یافتههای حاصل از این تحقیق شامل موارد ذیل است بیشتر زنان در گروه سنی ۳۰-۴۰ ساله قرار داشته اند . مشکل اکثر زنان خانه دار و شغل بیشتر مردان آزاد و غیر دولتی است ۷۱ درصد از زنان پاسخگو روابط زناشویی را با بدترین عناوین ذکر کرده اند بیشتر زنان پاسخگو در مقابل اعمال خشونت شوهر در حالت انفعال قرار داشته اند .مطالعه ای که در سال ۱۹۹۷ در دو استان اوتارپرادش و تامیل نادو در هندوستان انجام شده نشان میدهد که ۴۱ درصد زنان مطالعه شده حداقل یک بار توسط شوهرانشان مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند . همچنین آمار در این کشور حاکی ازآن که هر روز ۱۴ زن بوسیله اعضای خانواده همسر خود کشته می شوند . مطالعات انجام شده در سایر کشورهای در حال توسعه نیز بطور مشابه نرخهای رشد زیادی از خشونت خانگی را گزارشکرده اند . در یک مطالعه جمعیتی و بهداشتی سال ۱۹۹۵ در کلمبیا ۲۱ درصد از زنان مصاحبه شده گزارش کرده اند که حداقل یکبار مورد ضرب و شتم جسمی قرار گرفته اند . در کشور کره نیز نشان داده است که ۳۸ درصد زنان از همسران خود کتک خورده اند که ۱۲ درصد بسیار جدی بوده است .در جمهوری دومینیکن ، گزارشها نشان میدهد در موارد خشونت علیه زنان ، متجاوزان در ۴۰ تا ۶۸ درصد موارد شرکا یا شرکای سابق قربانیان هستند . در گرجستان گزارش شده است که ۵۰ درصد خانواده ها نوعی خشونت خانگی را تجربه می کنند .