سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی میرسپاهی – دانشجوی کارشناسی ارشد
محمدتقی حامدموسویان – دانشگاه فردوسی، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی شیمی

چکیده:

مصرف روز افزون انرژی و کاهش مداوم منابع آن در جهان، ما را ناگزیر از دستیابی به گزینه های تکنولوژی مطلوب مصرفی می کند. دراین خصوص یکی از موارد پر مصرف انرژی در صنعت، مسئله خشک کردن در صنایع غذایی می باشد. هدف اولیه خشک کردن مواد غذایی حفظ و نگهداری محصول است. کم کردن میزان رطوبت باعث جلوگیری و یا کاهش واکنشهای انزیمی و میکروبی می شود. البته، خشک کردن می تواند تاثیر معکوسی بر روی ارزش غذایی، فیزیکی و یا شیمیایی محصولات خوراکی نیز داشته باشد. اهداف این پژوهش ارتقای تکنولوژی کنونی خشک کردن، در راستای بهبود اقتصادی عملیات (کاهش مصرف انرژی، افزایش ظرفیت، کوچکتر شدن اندازه دستگاههای عملیاتی، کنترل اسان تر) ، ملاحظات زیست محیطی (به حداقل رساندن مصرف انرژی ، کاهش مواد زائد خرجی، امنیت بیشتر) و نیز ارتقای کیفیت محصول (خشک کردن یکپارچه، به حداقل رساندن تخریب غذایی، فیزیکی و شیمیایی) می باشد [۱۳و۶].
توانایی قابل ملاحظه ای بخار super – heat در خشک کردن مواد به خاطر افزایش انرژی حرارتی لازم برای میعان بخار super – heat به دلیل دمایبالای آننسبت به بخار اشباع در یک فشار مشخص است. بر خلاف بخاراشباع، کاهش در دما مادامی که دما بالاتر از دمای اشباع در فشار فرایند باشد، منجر به میعان بخار نمی شود. رطوبت تبخیر شده از محصول به بخشی از ماده واسط خشک کردن تبدیل می شود و تنها در صورتی که فشار از حدمشخصی فراتر رود،لازم است که خارج گردیده و بخار اضافی آن آزاد گردد. این مساله امکان به چرخش درآوردن ماده خشک کننده واسط، در صورت افزایش گرمای محسوس اضافی را به وجود می آورد. رطوبت اضافی تبخیر شده از محصول ممکن است بیرون برده شود و برای بازیافت انرژی و یا استفاده از در بخش دیگری از کارخانه تبدیل به مایع شود.