سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آزاده صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت
مسعود طبری – دانشیار گروه جنگلداری ، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه ترب
الهام داورپناه – دانشجوی کارشناسی ارشد بیولوژی دریاف دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ترب
ناهید شهسواری پور – دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت

چکیده:

روند رو به افزایش برای استفاده موثر و کارامد منابع ابی در محیط های شهری و روستایی وجود دارد. از انجایی که اکثر فعالیتهای انجام شده بااب منجر به تولید فاضلاب می شود، منابع آب بالقوه ای در شهرها بهصورت فاضلاببه وجود می آید که پیوسته حجم انها اضافه شده و به تدریج جایگاه مطمئنی در چرخه مصرف انسانپیدا می کند. تخلیه مستقیم جریان فاضلاب ها به محیط زیست، به منابع زیر زمینی وسطحی آب آسیب رسانده و انها را آلوده می سازد. وقتی بر اثر نفوذ فاضلاب منابع ابف خاک وهوا الوده شوند، گیاهان، موجودات ابزی وحیوانات هم از این الودگی خسارت می بینند و به اشکال مختلف در معرض خطر قرار می گیرند. از این رو اهمیت جمع اوری و دفع فاضلاب کاملا روشن و این امر باید در نخستین اولویتهایخدمات شهری و صنعتی قرار گیرد. یکی ازراه های دفع مناسب فاضلاب، استفاده از آن د رامر آبیاری است. نتایج مثبت حاصل از استفاده مجدد فاضلاب ها و پساب های ناشی از آن، صرفه جویی در منابع آب وکودهای شیمیایی جلوگیری از آلودگی محیط زیست می باشد. کاربردمجدد از فاضلاب به عنوان یک منبع تامین آب، به دلیل وجود برخی از خطرات چون، پاتوژن های میکروبی که در کوتاه مدت روی انسان، حیوانات و محیط زیست تاثیر میگذارند و اثرات منفی تعدادی دیگر از فاکتورها که در طولانی مدت با استفاده از مداوم از فاضلاب روی اکوسیستم وخاک به وقوع می پیوندد ، باید در چارچوب برنامه های پایش و کمترل مستمر صورت گیرد. در اینمقاله مزایا و خطرات زیست محیطی ناشی از استفاده مجدد فاضلاب در امر آبیاری و راهکارهای مناسب جهت استفاده از این منبع آبی مورد بررسی قرار می گیرد.