سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس سازه و معماری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

طارق مهدی – عضو هیئت علمی بخش سازه مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن
رضا اتحادی – فارغ التحصیل دوره فوق لیسانس زلزله، پژوهشکده ساختمان و مسکن

چکیده:

به منظور کاهش تلفات و خسارات ناشی از زلزله، ساختمانها باید مطابق با اصول و معیارهای طراحی اجرا گردند. یکی از موارد طراحی که کمتر مورد توجه قرار می گیرد، ترکیب ظاهری ساختمان است که توسط مهندس معمار انتخاب شده است. در زلزله های مختلف مشاهده شده است رفتار سازهای اعضای مختلف ساختمان به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به ترکیب ظاهری ساختمان وابسته است. در طراحی ساختمانها، مسائلی مانند بی نظمی در ارتفاع، نا منظمی در پلان، نامنظمی در جرم، وجود ستونها ضعیفتر از تیرها، استفاده از ستونهای کوتاه، تفاوت در ارتفاع طبقات، انقطاع ستونها و دیوارهای برشی، انعطاف پذیری سازه بیش از حد، انعطاف پذیری بیش از حد دیافراگم ، استفاده از بازشوهای بزرگ در دیافراگم، باید مورد توجه قرار گیرد. در ارتعاش یک ساختمان، زلزله در جستجو هر نقطه ضعف سازهای می باشد. این ضعف ها معمولاً در محل تغییرات تند در سختی، مقاومت یا انعطاف پذیری ایجاد شده است. بر این اساس، مشخص است که استفاده از ساختمان های نامنظم باید حد الامکان اجتناب شود. در مقاله کنونی، رابطه کلی بین طرحهای معماری و سازهای مورد بررسی قرار گرفته و روشهای لازم جهت جلوگیری از خسارات محتمل تشریح شده است.