سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملّی تجربه های ساخت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رضا بهراملو – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی
نادر عباسی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی

چکیده:

برای جلو گیری از تلفات آب در کانالهای آبیاری و افزایش راندمان انتقال و توزیع آب، اغلب از پوششهای بتنی استفاده می گردد . در اغلب موارد بدلیل عدم مشارکت بهره بردار در تدوین و اجرای پروژه، پوش شهای اجرا شده ، پس از اندک زمانی از شروع بهره برداری توسط بهره بردار و یا از طریق تاثیر عوامل بیرونی و درونی دچار تخریب گردیده و نتیجه مورد دلخواه بدست نمی آید . برای بررسی این موارد مطالعه موردی بر روی پوشش بتنی کانالهای آبیاری دشت همدان – بهار انجام گردیده است. به همین منظور، پس از جمع آوری و بررسی اسناد و مدارک موجود و بازد یدها و مشاهدات عینی کانالهای تخریب شده در منطقه، اقدام به تهیه عکس و اسلاید از انواع تخریبهای ناشی از عوامل انسانی و نبود مشارکت و عوامل طبیعی و درونی بتن گردید. در ادامه جهت بررسی دقیق نقش عوامل طبیعی و درونی در تخریب بتن , اقدام به اندازه گیری راندمان ان تقال آب و اخذ نمون ههای مغزه بتنی از پوشش و نمونه خاک بستر در کانالهای مذکور گردید.
براساس مجموع نتایج حاصل از بازدیدها، مصاحبه با بهره برداران و آزمایشهای انجام شده بر روی نمونه ها ، عمده ترین مسائل کانالهای مورد بررسی , تخریب پوشش بتنی و مسائل مدیریت بهره برداری بود . تخریب شامل تخریب های ایجاد شده توسط بهره برداران جهت استفاده مناسب از حقابه بوده خود که ناشی از مشارکت ندادن نظرات بهره بردار در مراحل مختلف پروژه می باشد. برخی از تخریبها بدلیل مقاومت فشاری پائین بتن ( ٦٩ کیلو گرم بر سانتیمتر مربع ) و ذوب و یخبندان متواتربوده است. بدلیل وجود تخریبهای مذکور، راندمان انتقال در این کانالها بسیار پائین تر از حد انتظار و بطور متوسط ٧١ % تعیین گردید.