سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حمیدرضا جعفری – استادیار گروه برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه
فرزام پوراصغر سنگاچین – دانشجوی دکتری برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران،
سعید کریمی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران

چکیده:

مناطق ساحلی از پربارترین و پویاترین مناطق جهان و بستر فعالیت‌های عظیم اقتصادی و اجتماعی در جهان به شمار می‌روند. از طرف دیگر به موازات رشد جمعیت و توسعه فعالیت ها در این عرصه ها طی سالهای گذشته، فشار زیادی بر این مناطق وارد آمده و در معرض انواع آلودگی ها و تخریب قرار گرفته اند. سواحل ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و طی سالهای گذشته خصوصا در سواحل شمالی کشور در معرض انواع آلودگی و توسعه کاربری های فراتر از توان تحمل این مناطق قرار گرفته و بعضا بسیاری از این عرصه ها توسط بخش های خصوصی و دولتی اشغال شده است که امکان دسترسی را برای عموم مردم غیر ممکن نموده است. به همین دلیل نیز طی سالهای گذشته تلاشهایی برای اصلاح این روندها و شرایط حاکم بر این عرصه ها آغاز گردید، لیکن به دلایل مختلف این اقدامات راه بجایی نبرده اند و کماکان معضلات عدم دسترسی و آلودگی شدید پهنه های ساحلی همچنان خودنمایی می نمایند. با تصویب ماده ۶۳ قانون برنامه چهارم توسعه در سال ۱۳۸۳ و آیین نامه اجرایی آن در سال ۱۳۸۵ انتظار می رود، با توجه به سازوکارهای اجرایی و وظایفی که برای دستگاههای اجرایی در این آیین نامه پیش بینی شده است، بتوان تاحدودی معضلات کنونی سواحل کشور بطور عام و سواحل شمالی کشور بطور اخص را ساماندهی نمود. بر این اساس در این گزارش بصورت اجمال به برخی از مسائل و مشکلات پرداخته شده و در نهایت پیشنهاداتی ارایه شده است.