سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

احمد میرازیی – مدیر برنامه ریزی و ارزیابی عملکرد معاونت صدا، سازمان صدا و سیما

چکیده:

با شروع فعالیت در سازمان صدا و سیما در سال ۱۳۷۵، کار تهیه گزارشات کارشناسی را به عهده داشت. هر وقت کار جدیدی ارجاع می شد به واحد های مختلف مراجعه می شد تا بتوان آمار و اطلاعات لازم را کسب کرد و گزارش را به صورت یک گزارش خوب و قوی مبتنی بر اطلاعات تکمیل نمود و زمینه تصمیم سازی درستی را بوجود آورد. کسی اطلاعات نمی داد، به سختی با اطلاعات متفاوت برای یک موضوع مواجه می شد، در رابطه با برخی اطلاعات وقتی آمار درخواست می شد، می گفتند این آمار قبلا تولید شده ولی در دسترس نیست. در برخی از گزارشات تاریخ تهیه و تولید گزارش، تهیه کننده گزارش، مرجع اطلاعات مشخص نبود. اگر صفحه ای از گزارش جدا می شد معلوم نبود مربوط به کدام گزارش بود، حتی برخی از گزارشات شماره صفحه نداشت. همیشه این فکر وجود داشت که چرا به اطلاعات و آمار علی رغم اهمیت و کاربردهای آن اهمیتی داده نمی شود! و در نهایت و به اجبار یا یکی از آمار و اطلاعات مبنای گزارش قرار می گرفت و با مجددا اطلاعات از ابتدا جمع آوری می شد. جالب اینکه در برخی موارد آمارها آنقدر با هم متفاوت بود که تصمیم گیری برای انتخاب را بسیار سخت می کرد. حتی گاهی مشخص نبود کدام بک از چارچوبها آیین نامه ها و مستندات مصوب است و کدام یک پیشنهادی؟ تقدم و تاخر مصوبات چگونه است؟
خلی ناراحت کننده بود کاری نمی شد کرد ابتدا سعی شد ذهن ها متوجه اهمیت موضوع شود، در همه جا نظرات اصلاحی و سوالاتی از قبیل موارد زیر مطرح می شد تا شاید موثر واقع گردد.