مقاله مستوره کردستاني مهين بانوي شعر و هنر و عرفان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در پژوهش نامه ادبيات تعليمي (پژوهشنامه زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱۳ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: مستوره کردستاني مهين بانوي شعر و هنر و عرفان
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مستوره کردستاني
مقاله شعر
مقاله عرفان
مقاله مضامين اجتماعي و ديني
مقاله ائمه معصومين (عليهم السلام)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رادفر ابوالقاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
از ميان زنان شاعر پارسي گوي تنها تعداد محدودي از آنان علاوه بر داشتن جوهره و توانايي شعري از خط فکري معيني پيروي مي کنند. از اين روست که اين افراد، نامي درخور و سزاوار در تاريخ ادبيات زنان ايران به دست آورده اند. يکي از برجسته ترين اين بانوان، بزرگ بانوي شعر و ادب و عرفان، ماه شرف خانم، معروف به مستوره کردستاني است. شاعري داراي فضل و کمال و خط و ربط و شعر و انشا.
در مدت نزديک به ۹۰ سال که از درگذشت اين بانوي فاضله مي گذرد همه آثار وي جز ديوان شعر دو هزار بيتي او و تاريخ کردستان، که در شرح حالات و حکمراني ولات اردلان از آغاز تاسيس اين سلسله تا زمان مولف است، از بين رفته است.
مستوره، شاعري شيعي و دوستدار اهل بيت، عليهم السلام، بود که برخي اشعارش در ستايش اميرمومنان علي، عليه السلام، است. وي شاعري پيرو سبک عراقي است و همچون برخي شاعران دوره قاجار، خطي خوش و زيبا دارد؛ چنان که در زمره خطاطان بنام زمانه خويش جاي مي گيرد. وي با برخي از سخنوران برجسته زمانه اش چون يغماي جندقي و ملا خضر نالي، شاعر درد آشنا نيز مراوداتي داشته است. مستوره سخنوري خوش ذوق، فهيم و مستغرق عوالم عرفاني بود؛ اما نه بدان معنا که شعرش خالي از مضامين اجتماعي و درگيري هاي عصر و زمانه اش باشد. بيان مفاهيم عالي انساني و مضامين ديني در اشعار او موج مي زند؛ به ويژه جلوه هاي عزاداري سرور شهيدان حسين بن علي، عليه السلام، و مدح پيامبر اکرم، صلي اله عليه و آله و سلم، و ائمه اطهار، عليهم السلام، بخصوص اميرالمومنين علي، عليه السلام.
از ديگر ويژگي هاي شعر مستوره کردستاني رويکرد او به عرفان و مضامين عرفاني است که صبغه خاصي به شعر او داده است.