سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد کرمی نژاد – دانشیار بخش مهندسی مواد دانشگاه شهید باهنر کرمان
مهدی منتظری – دانشجوی کارشناسی ارشد، بخش مهندسی مواد دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

آلیاژهای ریخته گری برنز آلومینیومی نیکل دار به مدت ۶ ماه در معرض آب دریا برای تست های خوردگی قرار داده شدند . آزمایشات خوردگی برای آلیاژهای برنز آلومینیومی در حالت های
ریخته گری ) ) as cast و عملیات حرارتی شده انجام شدند ، آلیاژ عملیات پذیر با میزان آلومینیوم ۲ / ۱۰ درصد و با نسبت های Ni:Fe>1 و Ni:Fe<1 و یک آلیاژ تک فاز با ۸ در صد آلومینیوم وNi:Fe<1 ب ه روش ریخته گری در قالب ماسه ای تهیه شد و قطعات بوسیله تکنولوژیمیکروسکوپ الکترونی SEM و میکروسکوپ چشمی آزمایش شدند ، قطعات ریخته گری (as cast ) خوردگی فاز انتخابی dealloing( را نشان دادند و آلیاژهای عملیات پذیر مقاومت بهdealloing را افزایش داده بودند ام ا مقاومت به خوردگی آلیاژهای عملیات حرارتی با ترکیب آلیاژتغییر می کرد، جزء اصلی ریز ساختار که قادر به خوردگی dealloing می باشند عبارتند از یک ترکیب غیر تعادلی از فاز β (beta) و فاز γ۲ (gamma-2) اوتکتوئیدی که نرخ های خوردگی این
فازها بستگی به مورفولوژی ها و توزیع های آنها در آلیاژ دارند