مقاله مشايخ نجاشي و بررسي وثاقت عمومي آنان (عنوان عربي: مشايخ النجاشي و دراسة وثاقهم العام) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در حديث پژوهي از صفحه ۱۴۱ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: مشايخ نجاشي و بررسي وثاقت عمومي آنان (عنوان عربي: مشايخ النجاشي و دراسة وثاقهم العام)
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مشايخ نجاشي
مقاله توثيق عام
مقاله مشايخ ثقات
مقاله رجال نجاشي و ادله توثيق (کليدواژه عربي: مشايخ النجاشي
مقاله التوثيق العام
مقاله المشايخ الموثوقون بهم
مقاله رجال النجاشي و دلائل التوثيق)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فقهي زاده عبدالهادي
جناب آقای / سرکار خانم: بشيري مجيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکيده فارسي:
احمدبن علي نجاشي، يکي از متخصصان برجسته علم رجال و کتابشناسي است و رجال او در ميان چهار کتاب اصلي علم رجال شيعه، مهم ترين کتاب به شمار مي رود. او نزد استادان زيادي که برخي از آنان از برجسته ترين دانشمندان فن رجال و کتابشناسي بودند، تلمذ کرد. علاوه بر اين، با دسترسي به منابع و کتاب هاي متعدد دانشمندان امامي و بعضا غير امامي و مطالعه دقيق آن ها، زمان طولاني را صرف به دست آوردن شناخت ژرف نسبت به دانشمندان شيعه و کتاب هاي آنان کرد. سابقه توثيق عام نجاشي از مشايخ خود به زمان علامه حلي برمي گردد؛ هر چند اين ديدگاه آن گاه از سوي سيد بحرالعلوم به طور جدي تر مطرح گرديد. نجاشي ملتزم بوده است تنها از استاداني روايت کند که «ثقه» باشند. اين التزام او با تجزيه و تحليل عبارات نجاشي درباره شماري از مشايخ، مشهود است. دلالت اين عبارات، ظاهر و بلکه در مواردي صريح است، اما اين توثيق فقط شامل آن عده از مشايخ نجاشي است که او از آنان استماع کرده است، حال آنکه گروهي از محققان دلالت اين عبارات را ناقص و ناکافي برشمرده اند و وثاقت مشايخ نجاشي را به دليل التزام او به عدم روايت بدون واسطه از ضعفا، و عدم آگاهي او از وضعيت رجالي گروهي از استادان خود در برهه اي از زمان، و وجود برخي از ضعفا در ميان مشايخ او انکار کرده اند. اما با توجه به آشنايي نزديک نجاشي با استادان خود و مصاحبت طولاني با آنان مي توان چنين استظهار کرد که نجاشي صرفا يا از طريق حس و يا بر اساس شهادت حسي ديگر استادان خود، از تمامي مشايخي که مستقيما از آنان استماع کرده، شناختي کافي داشته است و روايت نجاشي از برخي ضعفا در مطاوي کتاب رجال، متعلق به دوره پيش از ضعف آنان بوده است.