سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهیار عربانی – استادیار گروه مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه گیلان
مهدی ویس کرمی – فوق لیسانس مهندسی عمران مکانیک خاک و پی دانشکده فنی دانشگاه گیلان

چکیده:

ماسه‌های رس دار در صورت داشتن خواص خمیری و تغییر شکل‌پذیری پایین و مقاومت بالا دارای عملکردی مطلوب، به عنوان ساختگاه بسیاری از پروژه‌های عمرانی، لایه‌های مختلف روسازی‌ها و یک لایه‌ی محافظتی برای بستر راهها هستند. کاهش خصوصیات تغییرشکل پذیری و افزایش پارامترهای مقاومتی، بسته به نوع پروژه و ماهیت بارهای وارده بر این مصالح یا به بیان دیگر اصلاح خواص مکانیکی آنها به کمک روشهای مختلفی امکان پذیر است. تثبیت آهکی خاکریزهای رس‌دار روشی ارزان و نتیجه‌بخش در بهبود پارامترهای مکانیکی این مصالح است. برخی مشخصه‌های مهم ژئومکانیکی این مصالح مانند مقاومت فشاری، مقاومت کششی، ضرایب الاستیسیته و ارتباط بین این پارامترها در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است.ماسه‌های با دانه‌بندی‌های مختلف و درصدهای رس متفاوت از نوع کائولینیت به طور مصنوعی تهیه شدند و پس از تثبیت با درصدهای مختلف آهک مورد آزمایشهای فشاری و کششی و آزمایش CBR قرار گرفتند. بررسی‌های نشان می‌دهند که توزیع دانه‌بندی و به خصوص درصد رس تاثیر چشمگیری بر ویژگی‌های مکانیکی این مصالح ایجاد می‌نماید. همچنین برای دانه‌بندی‌های مورد استفاده مقاومت کششی رابطه‌ی مستقیمی با مقاومت فشاری تک‌محوری این مصالح دارد. در مجموع نتایج این بررسی‌ها بیانگر آن است که تثبیت آهکی ماسه‌های دارای دانه‌بندی پیوسته با مقدار کافی مصالح ریزدانه در اندازه‌ی رس، منجر به بهبود مشخصه‌های مکانیکی آنها می‌گردد و استفاده از این مصالح را به عنوان لایه‌های مناسب باربر با تغییرشکل پذیری پایین مقدور می‌سازد.