سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی نگهداری و تعمیرات

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مسعود نصرآزادانی – استادیار دانشکده مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران – مدیر بخش تح
مسعود فتحعلی – فارغ التحصیل رشته مهندسی راه آهن دانشگاه علم و صنعت ایران – کارشناس رو

چکیده:

خطوط کنونی راه آهن در ایران دارای قدمت چندین ساله است که توامًا با افزایش ترافیک خطوط (تناژ و سرعت) میزان استهلاک خطوط نیز به مرور زمان رو به فزونی گذارده است. لذا تعمیرات اساسی و نگهداری سالیانه خطوط را هآهن از اهمیت فوق العاده های برخوردار است این موضوع بویژه صرفه جویی غیرمستقیم ناشی از افزایش ظرفیت و کاهش تأخیرها را به دنبال خواهد داشت. در این راستا نیروی انسانی مجرب، ماشین آلات تخصصی، مصالح اختصاصی و علی الخصوص زمان نگهداری و انجام تعمیرات، مورد توجه خاص می باشد. مصالح بالاست به عنوان یکی از اجزاء مهم روسازی سنتی خط آهن، عمده تاثیر را بر فعالیت های تعمیر و نگهداری می گذارد. بطوریکه اکثر فعالیت های نگهداری خطوط سنتی به دلیل وجود این لایه بوده و بخش عمده ای از هزینه های نگهداری صرف اصلاح عیوب ناشی از این لایه می شود. این در حالی است که هزینه ساخت این لایه در مقایسه با سایر اجزاء روسازی راه آهن ناچیز است. در این مقاله ضمن معرفی کلی مصالح بالاست و عیوب مربوط به آن، به بیان تاثیر این مصالح بر فرآیند تعمیر و نگهداری خطوط ریلی میپردازیم.