سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد پاسبان – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
حمیدرضا ذبیحی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی
سعید رضائیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی

چکیده:

شوری یکی از مهم ترین تنش های غیرزنده می باشد که باعث کاهش عملکرد کمی و کیفی محصول می گردد. پتاسیم می تواند تا حدی اثرات تنش شوری ناشی از سدیم را تعدیل نماید ، لذا به منظور بررسی اثر مصرف پتاسیم بر پاسخ دو ژنوتیپ گندم به شوری آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید . در این طرح فاکتور اول دو ژنوتیپ گندم (شوری ۴ و فلات)، فاکتور دوم شش سطح شوری آب آبیاری شامل (۰/۸۸، ۴، ۸، ۱۲، ۱۶ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر) و فاکتور سوم چهار سطح پتاسیم ( ۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک) بود. نتایج نشان داد که اثر هر سه فاکتور شوری ، ژنوتیپ و میزان پتاسیم بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم معنی دار بود . با افزایش مصرف پتاسیم اثر نامطلوب شوری بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم کاهش یافت . ترکیب تیمار ژنوتیپ لاین شوری ۴ تیمار مصرف ۱۰۰ میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک باعث افزایش شاخص سطح برگ در شوری های ۸، ۱۲، ۱۶ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر نسبت به شاهد شد . همچنین مصرف ۱۵۰ میلی گرم K2O در کیلوگرم خاک باعث افزایش میزان ماده خشک در تیمارهای شوری ۱۶ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر نسبت به شاهد گردید. این افزایش در رقم فلات نیز دیده شد. به طور کلی در هر دورقم مصرف پتاسیم باعث کاهش اثرات نامطلوب شوری بر میزان ماده خشک و سطح برگ گندم شد.