سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: نخستین کنفرانس بهسازی زمین

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

عطاء آقایی آرایی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاک و پی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

این مقاله نتایج یک سری از آزمایشات مدل کرنش صفحه ای انجام شده روی ترانشه های ماسه ای مسلح و غیر مسلح که تحت ( بارگذاری یک فونداسیون صلب نواری قرار گرفته اند را مورد بررسی قرار می دهد . هدف از این مطالعات دستیابی به اهداف زیر است : ( ۱) تعیین اثرات مسلح کردن با ژئوسنتتیک روی مشخ صه های ظرفیت باربری فونداسیون روی ترانشه ، ( ۲) فهم مکانیزم خرابی ترانشه و ( ۳) پیشنهاد بهترین مکان قرارگیری مسلح کننده . مطالعات با تغییر دادن فاصله فونداسیون از لبه ، برای سه زاویه مختلف و سه نوع ژئوسنتتیک انجام شده اند . ثابت شده است که میتوان با قرار دادن یک لایه مسلح کننده در یک مکان مناسب در خاکریز شیب دار ، رفتار بار – نشست و ظرفیت باربری نهایی فونداسیون را بهبود بخشید . عمق بهینه قرارگیری لایه مسلح کننده که به ازای آن حداکثر ظرفیت باربری (B.C.R ) حاصل میشود ، در حدود ۰/۵ برابر عرض فونداسیون است . برای هر دو ترانشه مسلح شده و غیرمسلح ثابت میشود که با افزایش زاویه ترانشه و کاهش فاصله فونداسیون از لبه ترانشه ، ظرفیت باربری فونداسیون کاهش می یابد . اگر فاصله بین لبه ترانشه تا فونداسیون از ۵ برابر عرض پی بیشتر شود ، ظرفیت باربری مستقل از زاویه ترانشه میشود . تأثیر ژئوسنتتیک در بهبود ظرفیت باربری فونداسیون به خواص ذاتی آنها ، مثل اندازه سوراخها و سختی محوری مرتبط است . مطالعه عددی با بکارگیری تحلیل اجزاء محدود برای تأیید نتایج آزمایشات روی مدلها انجام شده است . انطباق خوبی میان نتایج مشاهده شده و محاسبه شده در رابطه با رفتار بار- نشست و بهترین مکان برای قرارگیری مسلح کننده خاک بدست آمده است