سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مرتضی منشی زاده – عضو هیئت علمی پژوهشی موسسه تحقیقات آب، تهران
حسین اردلان صمغی – کارشناس پژوهشی پژوهشکده هیدرولیک و محیط های آبی موسسه تحقیقات آب، ته
عطاء الله نجفی جیلانی – دانشجوی دکترای آب دانشگاه صنعتی شریف، تهران
آرش نیکخواه – بخش مهندسی سواحل شرکت فناوری آب و محیط زیست، تهران

چکیده:

در قالب مطالعات اخیر، عمده ترین معیارهای فنی ملحفوظ در ارزیابی عملکرد سامانه آبگیر مزارع مجتمع پرورش میگوی گمیشان، شامل عدم بازچرخش احتمالی جریان آب برگشتی و نیز وضعیت توزیع حداکثر مقدار آلودگی ماندگار در داخل تالاب بر اساس محدوده های مجاز از حیث ملاحظات زیست محیطی، مورد توجه و ارزیابی قرار گرفته است.مجتمع پرورش میگوی گمیشان در شمال غربی استان گلستان و در ۶۰ کیلومتری شمال گرگان و شرق تالاب گمیشان واقع است. بر اساس وضعیت جغرافیایی و آب و هوایی منطقه، این تالای معلول بالاآمدگی تراز سطح آب دریای خزر می باشد. با توجه به وابستگی فیزیکی و امتداد کانال های آبرسان و تخلیه مجتمع، محدوده مورد مطالعه از و بخش تالاب و دریا تشکیل گردیده که به وسیله یک پشته نیزاری از یکدیگر جدا می گردند. در انجام این مطالعه از دو ابزار اندازه گیری های میدانی و شبیه سازی ریاضی استفاده گردیده است.