سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: پنجمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عقیل حاج مومنی – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی، شرکت مهندسین مشاور سازه پردازی ایرا
مهدی شفیعی فر – دکترای سازه های دور از ساحل، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس گروه عمر
مسعود کریمی – کارشناس ارشد ژئوتکنیک شرکت مهندسین مشاور سازه پردازی ایران
مهدی نواری – کارشناس ارشد مهندسی آب شرکت مهندسین مشاور سازه پردازی ایران

چکیده:

روند رو به رشد تجارت جهانی شرایطی را فراهم آورده است که بر اساس آن علاوه بر صادرات نفت خام، کشورهای صارد کننده، خود، صنایع وابسته و تولید محصولات پتروشیمی را نیز آغاز نموده اند که سبب سهولت مناطق بندری برای صادرات و واردات محصولات پتروشیمی بسیاری از این صنایع در کنار دریا شکل گرفته است.
منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی نیز بر این اساس و به منظور توسعه صنایع پتروشیمی در منطقه بندر امام توسعه یافته است. این منطقه در جنوب استان خوزستان در طول جغرافیایی’۴۵º,۵ شرقی و ’۳۰º,۳۰ شمالی قرار دارد. مساحت این ناحیه که در حدود ۲۰۰ هکتار می باشد علاوه بر سایت های مختلفی که اختصاص به استقرار کارخانجات مختلف پتروشیمی دارد، شامل دو دریاچه جعفری (دریاچه شمالی) و زنگی (دریاچه جنوبی) نیز می باشد. شکل گیری این دریاچه ها بدین صورت بوده است که با احداث جاده شماره ۲ بندر امام در سمت شرق و راه آهن بندر امام- سربندر در سمت غرب منطقه از حدود ۳۰ سال پیش، قسمتهایی از خورهای جعفری و زنگی در داخل محدوده منطقه ویژه محصور مانده و تبدیل به دریاچه شده اند. در طول این سه دهه گذشته بر اثر دما و تبخیر بسیار زیاد و عدم ارتباط آزاد آب داخل خورهای محصور شده با دریا، میزان شوری این آبها بسیار بالا رفته و در حال حاضر در حد اشباع می باشد. ضمن اینکه حدود ۶ میلیون متر مکعب نمک در کف این دو دریاچه رسوب نموده است.