سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

لیلا صالحی – بخش زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
احمد خاکزاد – بخش زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی
محمدحسین آدابی – بخش زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

کانسار ویشان – تکیه در ۵۰ کیلومتری جنوب غرب اراک واقع شده است. از نظر زونهای زمین شناسی در زون سنندج – سیرجان قرار گرفت. واحدهای چینه شناسی این منطقه محدود به تشکیلات کرتاسه و رسوبات کواترنری است. تشکیلات کرتاسه از آهک ضخیم لایه تا متورق خاکستری، آهک اریبتولین دار، سنگ آهک دولومیتی، سنگ آهک نازک لایه ، شیل ومارن تشکیل شده است.
مطالعه ایزوتوپهای پایدار اکسیژن ۱۸ و کربن ۱۳ بیانگر این است که این اهکها تحت تاثیر فرایندهای دیاژنز متائوریکی قرار گرفته اند. همچنین مطالعه عناصر اصلی و فرعی (Sr, Na, Fe, Mg, Ca) و ایزوتوپی بیانگر وجود مینرالوژی اولیه کلسیتی در منطقه مورد مطالعه است.
مطالعات ژئوشیمیایی کانسار حاکی از آن است که فراوانی سرب، روی و سیلیس با تغییرات رخساره افزایش یا کاهش نشان می دهد. همچنین رابطه مستقیمی بین سرب، روی و سیلیس وجود دارد و حداکثر مقدار آن در زون آهکی سیلیسی شده (ژاسپیروئید) مشاهده می شود. همبستگی زیادی بین عناصر کانساری (Zn,Pb) و عناصر مختلف (Ag, Cd, Ba,…) دیده می شود.