سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

بهزاد مهرابی – گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم تهران
مجید قاسمی سیانی – گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت معلم تهران
مهر علی اقبالی – شرکت تحقیقات و کاربرد مواد معدنی ایران

چکیده:

منطقه معدنی چشمه حافظ در بخشی از کمربند آتشفشانی ترود- چاه شیرین در جنوب شرق دامغان واقع است. واحد های زمین شناسی منطقه از توالی آتشفشانی – تخریبی شامل سیلت سنگها، توفها و برشهای آتشفشانی تشکیل شده است. در محدوده معدنی به طور عمده گدازه های آندزیتی و آندزیت بازالت رخنمون دارند. کانی سازی در منطقه چشمه حافظ به صورت برشی و رگه ای با بافت غالب شکافه پر کن در امتداد شکستگیهایی باراستای شمالی- جنوبی و شمال شرقی- جنوب غربی تشکیل شده است. کانی سازی در منطقه به دو صورت هیپوژن و سوپرژن است. بر اساس مطالعات پاراژنتیک، کانی سازی هیپوژن در سه مرحله تشکیل شده است. مرحله اول شامل رگه های برشی است که از کانه های گالن، اسفالریت، پیریت، کالکو پیریت و باطله های کوارتز و کلسیت تشکیل شده اند. مرحله میانی از رگه های باریک و رگچه های فلزات پایه شامل گالن، اسفالریت، پیریت، کالکو پیریت و بورنیت تشکیل شده است. کوارتز و کلسیت باطله های این رگه ها هستند. فاز تاخیری ثانویه شامل کوارتز و کلسیت فاقد آثار کانی سازی است. کانه های کوولین، مالاکیت، دیژنیت، سروزیت و اکسیدهای آهن نیز در اثر فرایند های سوپرژن تشکیل شده اند. مهمترین دگرسانی های دیده شده در منطقه شامل پروپیلیتیکی، سریسیتی، آرژیلیتی، سرپانتینیتی و سیلیسی شدن است. بر اساس مطالعات سیالات درگیر میانگین دمای همگن شدن و شوری در منطقه چشمه حافظ به ترتیب c ˚ ۳۰۰ – ۱۵۰ تا ۵/۵ تا ۱۸ درصد وزنی معادل NaCl است. نمودار Th/Salinity نشان می دهد که کانی سازی در منطقه چشمه حافظ بر اثر ترزیق متناوب سیال با شوری بالاو رقیق شدگی آن تشکیل شده است.