سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هفتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

صمد دربندی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
مجتبی جلیل زاده – مدیر مطالعات پایه منابع آب سازمان آب منطقه ای تبریز
سیامک ساعدی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
بهرام میرشکاری – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده:

در کارخانه ایران مایه تبریز که تولید کننده خمیر مایه می باشد، سه نوع پساب با کیفیت های مختلف حاصل و در محیط رها می شود که این پسابها واش اول، واش دوم و واش سوم نامیده می شوند. نتایج آنالیز شیمیایی نشان داد که با یک مدیریت خاص می توان از این پسابها به عنوان آب آبیاری و کود استفاده نمود. بنابراین با ۶ نسبت مختلف و آب پاه مخلوط شده و ۶ پساب با کیفیت های مختلف بدست آمد، جهت تعیین بهترین نسبت اختلاط از نظر آبیاری، ۱۳ گلدان در گلخانه در نظر گرفته شد. داخل هر گلدان ۱۰۰ عدد بذر یونجه و ۱۰ عدد بذر جو کشت شد. ۶ گلدان تا مرحله جوانه زنی با آب چاه سپس با پسابها و ۶ گلدان دیگر از ابتدا با پسابها آبیاری شدند و ۱ گلدان نیز به عنوان شاهد جهت آبیاری با آب چاه در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که اماکن استفاده از پسابهای صنایع تولید خمیر مایه جهت آبیاری یونجه و جو وجود دارد و چون شامل عناصر غذایی می باشند، لذا تا حدودی نیازهای غذایی گیاه را تأمین می نماید. همچنین بیشترین عملکرد یونجه مربوط به گلدانی بود که ابتدا با آب چاه سپس با پسابی که شامل واش اول (۱/۴ حجم)، واش دوم (۱/۴ حجم) و آب چاه (۱/۲ حجم) آبیاری شده بود. و در مورد جو مربوط به گلدانی بود که ابتدا با آب چاه سپس با پسابی که شامل واش اول (۱/۱۲ حجم)، واش دوم (۱/۱۲ حجم) و واش سوم (۱/۱۲ حجم) و آب چاه (۳/۴ حجم) آبیاری شده است.