سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

قاسم قربانی – دانشکده علوم زمین – دانشگاه علوم پایه دامغان
منصور وثوقی عابدینی – دانشکده علوم زمین – دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

توده‌های گرانیتوئیدی طرود (واقع در جنوب دامغان) عمدتاً از گرانیت، گرانودیوریت ، مونزونیت و کوارتز مونزودیوریت تشکیل شده‌اند. در داخل این توده‌ها آنکلاوهای فراوانی با ترکیب مونزونیت و مونزودیوریت وجود دارد و معمولاً واجد اشکال بیضوی، مسطح و بافت‌های ریزدانه هستند. اندازه این آنکلاوها تا حدود ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد. به طور کلی بر اساس ترکیب سه نوع آنکلاو در این سنگ‌ها شناسایی شده است: ۱- آنکلاوهای میکروگرانولار فلسیک ( FME ) 2- آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک ( MME ) و ۳- زینولیت ها. مهم‌ترین آنکلاوهای موجود، آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک بوده و نسبت گرانیتوئید های دربرگیرنده تیره‌تر و دانه ریزتر هستند از نظر کانی‌شناسی به انواع بیوتیت دار ، هورنیلند دار و اوژیت – دیوپسید دار پس می‌شوند. از ویژگی‌های پتروگرافی ی معمول آنکلاوهای میکروگرانولار مافیک وجود منطقه بندی در پلاژیوکلازها ، وجود سو زن‌های آپاتیت و دانه‌های ریز بودن آن‌هاست و این شواهد در نمونه‌های مورد مطالعه بیانگر بافت‌های آذرین و منشأ آذرین این انکلاوهااست.