مقاله مطالعه اثرات محلول پاشي آهن، روي و منگنز بر خصوصيات کمي و كيفي گندم هامون در منطقه سيستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۵ در يافته هاي نوين كشاورزي از صفحه ۱۰۳ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه اثرات محلول پاشي آهن، روي و منگنز بر خصوصيات کمي و كيفي گندم هامون در منطقه سيستان
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عناصر ريزمغذي
مقاله عملکرد دانه
مقاله خصوصيات کيفي
مقاله گندم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسين آبادي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: گلوي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري مصطفي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي اثر محلول پاشي عناصر ريز مغذي آهن، روي و منگنز بر عملكرد كمي و كيفي گندم رقم هامون آزمايشي بصورت بلوك هاي كامل تصادفي در چهار تكرار در سال زراعي ۸۲-۱۳۸۳ در ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي زابل انجام گرفت. تيمارهاي آزمايشي عبارت از آهن، روي، منگنز، آهن + روي، آهن + منگنز، روي + منگنز، آهن + روي + منگنز و شاهد (بدون محلول پاشي) بودند. نتايج نشان داد با بکار گيري و مصرف عناصر ريز مغذي عملکرد دانه افزايش يافت اما اين افزايش از لحاظ آماري معني دار نبود. در بين عناصر ريز مغذي، بيشترين تاثير مربوط به سولفات روي بود به طوري که عملکرد دانه از ۴۵۳۴ کيلو گرم در هکتار به ۴۸۸۸ کيلو گرم در هکتار رسيد. استفاده از عناصر ريزمغذي به صورت مجزا و يا ترکيبي بجز در مورد درصد نيتروژن دانه، تاثير معني داري بر درصد عناصر فسفر و پتاس دانه نيز نداشتند. نتايج نشان داد عناصر ريزمغذي تنها از طريق بهبود شرايط رشد و تاثير بر اجزاي عملکرد دانه تا حدي مي توانند عملکرد دانه و کيفيت دانه را افزايش دهند.