مقاله مطالعه اثرهاي شوري بر خصوصيات جوانه زني در سه گونه مرتعي آگروپيرون، بروموس و چاودار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۶ در گياه و زيست بوم از صفحه ۸۹ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه اثرهاي شوري بر خصوصيات جوانه زني در سه گونه مرتعي آگروپيرون، بروموس و چاودار
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شوري
مقاله جوانه زني
مقاله آگروپيرون
مقاله بروموس
مقاله چاودار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهنگيان كاشاني ساسان
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري علي اشرف
جناب آقای / سرکار خانم: مراقبي فرهنگ
جناب آقای / سرکار خانم: محبي حميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق براي بررسي تحمل گياه به تنش شوري در گونه هاي Agropyron desertorom،tomentellus Bromus  و  Secale montanumانجام گرفت و از هر گونه دو ژنوتيپ انتخاب شد. براي هر گونه آزمايش فاکتوريل بر پايه طرح کاملا تصادفي در ۴ تكرار با پنج سطح شوري (شامل غلظت هاي ۲۰۰، ۱۰۰، ۰، ۳۰۰ و ۴۰۰ ميلي مولار) با استفاده از كلرايدسديم و كلسيم صورت گرفت. اين تحقيق در شرايط آزمايشگاهي براي بررسي خصوصيات جوانه زني در دستگاه ژرميناتور انجام گرفت. درصد صفات و سرعت جوانه زني، طول ساقه چه، طول ريشه چه، طول گياهچه، نسبت S/R، شاخص بنيه بذر و وزن خشک گياهچه مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتيجه هاي به دست آمده از مرحله جوانه زني با اعمال تنش شوري نشان داد که غلظت هاي بالاي تنش، باعث کاهش معني دار (p<0.01) سرعت جوانه زني در تمامي گونه ها شده است. هم چنين چاودار از بيش ترين ميزان درصد و سرعت جوانه زني تحت سطوح تيماري در بين گراس ها برخوردار بود. از طرفي با افزايش غلظت هاي شوري صفات طول گياهچه، طول ريشه چه و ساقه چه نيز سير نزولي داشته و شاخص بنيه بذر و وزن خشک گياهچه نيز در سطوح مختلف شوري اختلاف معني داري در سطح يک درصد را نشان دادند. آگروپيرون داراي شاخص بالاتري از لحاظ بنيه (Vigour) نسبت به ساير گونه ها بوده ولي در بررسي وزن خشک گياهچه، آگروپيرون حداقل اين صفت را دارا بوده است.