مقاله مطالعه اثر تركيبات مختلف هورموني و اندام هاي گياهي بر ميزان باززايي گياه ترشک (Rumex asetosa L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در كشاورزي پويا از صفحه ۱۲۳ تا ۱۳۱ منتشر شده است.
نام: مطالعه اثر تركيبات مختلف هورموني و اندام هاي گياهي بر ميزان باززايي گياه ترشک (Rumex asetosa L)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترشک
مقاله کشت بافت
مقاله باززايي
مقاله سيتوکينين
مقاله اکسين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زرگري كاوه
جناب آقای / سرکار خانم: شكيب محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كشاورزي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: مظفري جواد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گياه ترشک (Rumex asetosa L.) گياهي دو پايه است که مي تواند براي مطالعه ژن هاي دخيل در تشکيل اعضاي گل به عنوان گياه مدل انتخاب شود. بدين منظور بهينه سازي کشت بافت اين گياه جهت تعيين نقش چنين ژن هايي اجتناب ناپذير است. از اين رو مطالعه تاثير تركيبات هورموني بر ريزنمونه هاي اندام هاي مختلف جهت باززايي گياه ترشک انجام شد. محيط کشت MS بعنوان محيط پايه، انتخاب و تاثير غلظت هاي مختلف اکسين هاي IAA و NAA، سيتوکينين هاي BAP و TDZ روي اندامهاي دمبرگ، قاعده برگ و پهنک برگ در باززايي گياه، مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه ريزنمونه قاعده برگ در تركيب NAA و BAP به ترتيب با غلظت ۰٫۵ و ۳ ميلي گرم در ليتر در محيط کشت پايه MS همراه با ۳ درصد ساکاروز و ۰٫۷ گرم در ليتر آگار، بيشترين باززايي (۳۲ درصد) را داشته است. در استفاده از هورمون TDZ با غلظت ۰٫۵ ميلي گرم در ليتر نيز نتيجه مشابهي حاصل شد. اين تحقيق در سال ۱۳۸۴ در مجتمع آزمايشگاهي دانشگاه آزاد اسلامي – واحد علوم و تحقيقات انجام گرديده است.