سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حمید ایران نژاد – دانشکده علوم کشاورزی پردیس ابوریحان‐ دانشگاه تهران
بهزاد آزادگان – دانشکده علوم کشاورزی پردیس ابوریحان-‐ دانشگاه تهران
نسترن شهبازیان – دانشکده علوم کشاورزی پردیس ابوریحان‐ دانشگاه تهران
زینب جوانمردی – دانشکده علوم کشاورزی پردیس ابوریحان‐- دانشگاه تهران

چکیده:

عمده ترین عوامل تداوم روند تخریب منابع طبیعی که باعث کاهش پتانسیل تولید منابع می شود، کاربردهای نامناسب، بهره برداری های بیش از ظرفیت منابع، جهت تأمین نیازهای فزاینده جمعیت روبه رشد و فشار بیشتر به اراضی حاشیه ای بیابان از طریق کاهش و قطع بی رویه پوشش های گیاهی می باشد. استفاده از خاکپوش (Mulch) جهت افزایش تولید توسط پژوهشگران کشورهای مختلف مناطق خشک و نیمه خشک گزارش داده شده است. خاکپوشها، مواد پوششی هستند که به منظور کنترل فرسایش، مهار علف های هرز، کاهش تبخیر و نفوذ بیشتر آب به سطح خاک اضافه می شوند.با توجه به هدف و موقعییت جغرافیایی منطقه ، مواد مختلفی برای این منظور استفاده می شوند. دراین تحقیق اثر خاکپوش های مختلف پلی اتیلن (M5)،کلش در ۲ سطح (M1,M2)،کود دامی در ۲ سطح (M3،M4)،ماسه (M6) و بدون استفاده از خاکپوش (M0) بر عملکرد وش پنبه با ۲ دوره آبیاری، در ۷ روز و در ۱۴ روز مورد بررسی قرار گرفت. طرح آماری براساس کرت های خردشده بر پایه RCB به مرحله اجرا درآمد. به احتمال ۹۹% اثردوره آبیاری و اثر متقابل سال و دوره آبیاری به احتمال ۹۵% بر عملکرد وش پنبه در تجزیه مرکب معنی دار شده است. به احتمال ۹۹% اثر خاکپوش های مختلف بر عملکرد وش پنبه در تجزیه مرکب و تجزیه جداگانه سال های آزمایش معنی دار شده است. مقایسه میانگین تیمارها در ۳ گروه آماری به احتمال ۹۹% دارای اختلاف معنی دار می باشد. نتایج به دست آمده نشان می دهد که به کمک خاکپوش های مختلف،همزمان با کاهش مصرف آب در مناطق خشک و نیمه خشک ،می توان تولید محصول را به طور معنیداری بیشتر کرد.