مقاله مطالعه اثر پروبيوتيک ها در جيره غذايي طيور بر مخاطرات ميکروبي گوشت مرغ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در آسيب شناسي درمانگاهي دامپزشکي (دامپزشکي تبريز) از صفحه ۳۷۷ تا ۳۸۲ منتشر شده است.
نام: مطالعه اثر پروبيوتيک ها در جيره غذايي طيور بر مخاطرات ميکروبي گوشت مرغ
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروبيوتيک
مقاله مخاطرات
مقاله گوشت،مرغ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جوادي افشين
جناب آقای / سرکار خانم: ميرزايي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي عيسي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پروبيوتيک ها فرآورده هايي از سلول هاي ميکروبي هستند که اثر مفيد روي سلامت و آسايش انسان دارند. بر اساس مطالعات متعدد، خواص بسيار با ارزشي از جمله اثرات ضد جهش زايي و ضد سرطان زايي و تقويت ايمني بدن و مقاومت در مقابل پاتوژن هاي روده اي و … را به پروبيوتيک ها نسبت داده اند. لذا هدف اين مطالعه تعيين اثر استفاده از پروبيوتيک ها در جيره غذايي طيور گوشتي بر مخاطرات ميکروبي در گوشت مرغ مي باشد. براي اين منظور دو گروه ۴۰ تايي تيمار و شاهد از جوجه هاي گوشتي انتخاب و در کل دوره ۵۵ روزه پروبيوتيک خوراکي در شرايط يکسان به گروه تيمار داده شد و سپس هر دو گروه در کشتارگاه ذبح و از هر لاشه به ميزان ۱۰۰ گرم نمونه پوست و گوشت سينه گرفته و در شرايط استريل به آزمايشگاه مواد غذايي دانشکده دامپزشکي انتقال و مطابق روش هاي استاندارد ايران مورد بررسي شمارش تام ميکروبي، شمارش استافيلوکوکوس اورئوس، شمارش استرپتوکوک هاي مدفوعي، شمارش کلوستريديوم پرفرينجنس، شمارش کلي فرم، جستجوي سالمونلا و جستجوي اشريشياکولاي قرار گرفته و نتايج با آزمون آماري t-Test مستقل و مربع کاي آناليز گرديد. مقايسه ميانگين هاي شمارش تام ميکروبي، کلي فرمي و استرپتوکوک مدفوعي و استافيلوکوکوس اورئوس گوشت، در دو گروه شاهد و تيمار با آزمون آماري t-Test مستقل کاهش معني داري را نشان داد (P<0.05) همچنين فراواني وجود اشريشياکولاي در گروه تيمار کاهش معني داري را نسبت به گروه کنترل نشان مي داد (P<0.05)، در صورتي که اين کاهش در خصوص سالمونلا و کلستريديوم معني دار نبود. به نظر مي رسد مصرف خوراکي پروبيوتيک ها بر کاهش باکتري هاي بيماريزاي با منشا روده اي در گوشت موثر مي باشد. حال چنانچه فراواني و بار آلودگي با اين اجرام در مواد غذايي اعم از گوشت مرغ کاسته شود گام موثري در جهت کاهش ابتلا به مسموميت هاي غذايي، بهبود کيفيت بهداشتي و ماندگاري گوشت طيور برداشته شده است.