سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

فرزاد ستو هیان – گروه زمین شناسی دانشگاه گیلان
ایرج مؤمنی – گروه زمین شناسی دانشگاه شهید بهشتی تهران

چکیده:

مالعه یتریس فسیل ها در برش غزنوی حاکی از عدم تنوع ایکنوجنسی آنها است . به طوریکه صرفاً شامل گونه های مختلفی از ایکنو جنس های پا لئو فیکوس ، پلانو لیتس و ریزوکورالیوم است . این ایکنوجنسها محدودیت رخساره ای نداشته و در محیط های رسوبی مختلف مشاهده می شوند . در برش غزنوی ، زیست آشفتگی علاوه بر محیط دریا باز ، در رسوباتی که محتوی مجموعه ی جانوری کولابی هستند نیز به مقدار زیاد مشاهده می گردد. ایکنوجنس های مذکور همگی متعلق به رخساره کروزیانا (Cruziana facies) می باشند. مطالعه ی میکرو فاسیس ها و تطابق آنها با میکروفاسیس های استاندارد ویلسون (Wilson,1975) نشانگر آن است که اکثر میکروفاسیس هایی که دارای متن میکرایتی هستند، دارای زیست آشفتگی می باشند.